# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0285 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0285?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 245, page id 1677088362:0285 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=285 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000285.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PROB, EZ SCRIPTVEA. fingamus, relnihil cerri habene, vel si quod illis corrue- niac, a scientia simplicis incelligentix acringitur. Huic obsernarioni alteram ex Dispucationibus citatis re Deco Cumme neceltariam. Cum proposicionum hypoche- cicarum, de argumencationum rnus sic scopus, reboni. care illarionis declucarur mens ad sei illara assenlum: hinc consequitur eres, aut quacuor cognirionum st2. dus distinguendos, pro rario assensu illationis, de rei illaca. Si contingar enidencer bonitarem illarionis, de rei deductae rericarem acrinsi, astentus praesticus est necellarius ac scientiticus. Ab hoc lupremo eradu cooni. rionis summe distat secundus, quo illacio, ee ses illaca probabilicer agnoscitur, de de reroque iudicium prodie Formidolotum. Incer hos duos oradus exrremos, duo medii sune constiruenai, quorum rno AC aNensuS CeE- cus, de euidens probabilicaris illationis, e rei deducta Formidololus, rel nullus; quia cohibetur à re probabili a( sensus mecu erroris: atque huius postreni sradus, aut generis iudicium de rebus liberis, e contingentibus de monstrarum est eo loci, Deo connenire. Hloc enim aliud nihil est, quam nosse cuidencer rim rebus insitam, quà propellane ad Cui assensum errori obnoxium, qua in Deumnon possicagere. Sed quid prohiber ex illa cerrissi- monoritia probabilicaris, renelare huinsmodi probabilia hominibus, in quorum mences rim suam poltInE exercere, ingenerare opiniones, quibus ducaneur, de sibi a pericu- lIS CaUCANEd His duabus obsernationibusmunieis, Facile est iudicare de his quae coro capice craduntur: _e si quid senrentia quam propuonamus oblic, Coiuere de refellere. Primum quod refertur ex Tulio Pacio, propositiones hypochericas, non conticere (llogilmos; veristimum elt si interprere- mur de quarto oradu a nobis consticuro, cum cognita cuidenrer probabilicare illacionis, alsensus cohiberur à rC illata, quod non sir comperea, se cuidencis rericatis, ac subinde alsenlus nequear praeberi cirra periculum exroris, Qui omnino DeO TeDUONAE. FlincFacile est incerprecari omnia Scripturx loca, quii bus Dens homines monet derebus condicionace Futuris, non certo, ee infallibilirer. Sed probabilius in specta caula- EUI 2 popenHIOMC. LICCI eni DCO sEDUBNCL, Ca