# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0318
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0318?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 278, page id 1677088362:0318
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=318
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000318.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

278
DFSPMSALLO II. SECT. II.
iltum ex proteno etenu celasius lib. cui D. Auguli 
nus Cuum de narurZ e gratia oppoluir. TTanC verO natI.
ra, seu liberi arbierii graciam, omnibus hominibus, piis
_ impiis communem (confirebatur Pelavins. ec ideo om-
nes impios meriro iudicandos et damnandos censebat:
quia cum habeane liberum axtitrium, per quod, tanquam
per graciam primam Dei, ad fidem renire possunc, male
reuncur libertare concelsâ.
Sed cum illa prarix confessio a Carholicis quasi FraU.
d
dulenta damnaretur; excogirarune aliam, qux commu- M
niter graria legis, arque doctrinx dici Colet, de rocaripo. spnt,
est Tudaismus; cui remissionem peccarorum addiderunt, sypus
ve habet augustinus de gectis Pelagianorum cap. 35. Fam 
esse Dei crariam dicit haresis Pelasiana: quia sic condiit 
sumus, ut hoc volunrate possimus: (8 quod adiutorium le uus
sis mandatorum que suorum dedit; E5 quod ad se conversis,
peccata praeterita irnoscit. In his solis esse Dei cratiam do-
purandam; non in adiurorio nostrorum actuum singulorum.
Elac vero non tam dogmaris capicalis, de nacurali pol.
Sibilicare non peccandi, mucario, quam addicio quaedam
est, de palliacio. Idque ex duplici capire: Primo quod
quamuis arbirrium per legem adiuuari dicane, 2d Facien.
dam iusticiam; cancum tamen ralere pucane, re etium
per se, cameth difficilius, ad camdem implendem possie
SUHCCTE.
Ira explicalmenrem Pelagianorum D. Auoustinus de
pracia Christi Cap. 4r. his verbis. Onamnis es ipsam viam,
dux per legem ee Fuangelium nobis reuelatur: Conten-
dant etiam soia inveniri posse nacura, sed facilius si adiuuet
gratia. Secundo rolebane obrento legis adiurorio, id elt
habica praecepri e iustirix Faciendae cognirione, non ip.
sam legem, sed Colum arbirrium, sine rilo alio adiurorio,
Per se sufticere sibi ad adipiscendam iustiria perfectionem;
retusius explicar D. Angustinus ibidem, _c Perm. 2. de ver.
bis Apostoli, ec lib. de hxresibus, haeres 88. cam ex De-
Parianis differenciam insinuae, incer liberi arbirrii, e le-
gis sraciam, quod liberum arbierium sic illa graria, sa
ne qua nihil boni postumus Facere: lex vero arque don
etrina, adinver quidem hominem, re discamus quae Ed
cere, et quae sperare debeamus; sic eamen, re sine ills pet
mosiplos erionmulsa, red omnis scire poMUS, AIque
He
ait
PiIL. A
ad