# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0334
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0334?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 294, page id 1677088362:0334
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=334
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000334.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

294
voluntare, vinehr consondanem consuctudine exiin.
suere, (s oprimi quiquo de pessimisfieri. Frintra. Mones
mutare sineula (que virentes animi formare in se, alque
perficere frandis studi esse, C5 lonca consuetudints. Atquo
huc reuocari porelt ex Pelasianis lentenria relaca in Sy.
nodo Palaestina: rnumquem que hominem omnes virtu.
res posse habere, (5 fratias. Sed hos omnes habitus
accenlebant auxiliis polsibilicaris, quae roluntatis arbicrio,
quoad rum, omnino lubiicerentur, ac proinde ab illio
mullum libercaris periculum cimebane.
PAR ACR A PHVS SEX XVS
Graria habitualis admissa est a Pelasio.
AR aVFOR est dissculeas ide oraria habicuali, aliisquo
Tdonis supernacuralibus, de intusis, quas omnia Suares
dic libro7. de graria cap. 6. et Prologomeno s. ignoca, et
improbaca Pelagianis, quod in Concilio Mileuicano Ca-
tonc 3. dammentur, quasi scaciam ad Colam peccarorum
remissionem ralere rellene: ee veinguir D. Ausult. Epist.
95. de Gratia Christi cap. 2. Pelagius cognouerie grariam
remistionis peccarorum, non camen incellexerictieri, vel
nos laluari aliqua Cuhministratione rirtucis, sed proprix
voluncaris; nec vilos actus supernacurales admilerit.
Sed haec debiliora Cune, vel minus sincere relata, quam
ve dubiam Facere possine Pelagiimentem de Gratiâ lan.
etificance, donilque luvernalibus baprilno receptis, cum
nullus 55. Parrum superet, ee pauci aequene eorum elo-
quenciam, in explicandis, et ampliticandis srariae habin
Biualis muneribus, e effectis, quae rerbis elesancissimis;
e iuxea efficacibus, nocar Suares explicari a Chrisostomo
Hlomilia ad Neophycos, dum aic: . Non sancum bapiizin
sunt liberi, sed eu sancti: non tantum sancti, sed C5 iusti:
non solum iusti, sed (5 fili: non solum filii, sed (9 heredes:
on solum heredes, sed E5) fratres Christi: non tantum fra-
res Christi, sed C5. coheredes: non solum coheredes, sed (5
membru: non solum membra, sed C5 templum: non lan-
rum templum; sed (9) orcanum Spiritus. Vides quot sine
Baptismi lareicates 3. Et nonnulli deputant calestem eratiam
in peccasorum tantum remissiene consistere; nos aute
1eit A
ilie
i
vint
M 1a
DESPYTATIO II. SECT. II.
1is(at1
licop
itatu
M