# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0344
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0344?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 304, page id 1677088362:0344
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=344
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000344.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

304 DESDVFATTOTI. SECT. II.
Deinde D. Auguctinus E pilc. 206. Seripta post Coneilium
Carthaginense e Milcuicanum, retellir Pelagium, quod
oraciam primo homini concestam, neset nobis deri.
Natura, inquie, humana, etiam si in illa interritate, in
qua condita est, permaneret: nullo modo se ipsam creatore
suo non adinnante sernaret. Cum iscur sine Dei Gratia
salutem non pesset custodire, quam accepir; quomodo sine
Dei gratia, potest reparare quam perdidis: Frso Pelagius
loco citato, lencentiam non recractanie, concelsi ho.
mini lapto graria, quae praesto crac primo homini, can-
quam lumen Canis oculis, quo adiuri rideane, prabere le
rolencibus.
ETis adde, D. Augustinum Fateri, se nullam grarium
quae legem excederet reperiisse in libris Delagianorum,
ita lib. de Gracia Chxisti cap. 30. Istam quippe gratiam,
qua instisicamur, id est qu’a charitas Dei diffunditur in cor.
dibus nostris, in Pelasii (5 Celesti scripris, quaecunque le
eere pocni, nusquam eos invent, quemadmodum confiten.
da est consiteri. EF Cap. 20. Relaris Pelagii verbis, ouid
manifestrus, inquie, nihil aliud eum dicere, sratiam qua
Deus in nobis operatur velle quod bonum est, quam lesem 
atque doctrinam? In lesenamque, acque doctrina Scripin.
rarum fururae eloria promictitur magnitudo: ad doctrinam
pertinet eriam, quod sapiencia revelatur: ad doctrinam i
pertinet, cum suadetur omne quod bonum est.
Ac inquies, Pelazius addic suscicationem supentis ro.
luncaris: Tra est, sed nacam dixic, ex lola cognitione boni
Propoluci non a Deo specinlimorione immistam: D. AUG.
inquie, Nos eam gratium volumus, quam iste aliquande
fateatur, qua futura sloria magnitudo, non solum promii.
situr, verum etiam creditur, (5 speratur: nec solum revela.
tur sapientia, verum etiam amatur: nec suadetur solum
omne quod bonum est, verum ertam persuadetur. Huc
vero gratia non sola incellectus illustratione facienda no-
nimus, sed sic  altius C5 interius eum Dens cum incffa
Bili suavieate credatur infundere, ut coenica faciamus.
Idque non quomodocumque, more docentis, autreicu.
inscumque sensibus e animo obiectae, qua ciet affectus, pet
quamdam Cimpachiam à voluntare promanances. Inhoc
enim peccauir Pelagius, quod res supernaturales aequarie
MaTUTB.