# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0357 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0357?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 317, page id 1677088362:0357 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=357 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000357.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. COLLATIO PELAO, CVM SEMIPEE. 317 iam valeas Erhoc qualecum que inicium (quod rocanc) voluncaris, sufticere pucabant, ad Frangendum iIlud ab- solurum Diui Ausustini decrecum, quo mali à bonis le- CEFHUINEUE. Perleueranciam eriam in side sibi rindicane, veaic D. Prolper Epistol. ad D. August. qui aurem credicuri lune quire in ea Ade, qua deinceps per Dei graciam sc iuvan- da mansuri sunt; praescisseanre mundi consticurionem Deum, ee eos praedestinasse: Se Diuus Augustinus de Dono Perseuerantia capire 17. ad idem ica hebet. Sed haec (inguiunt MasTilien ses) vt à Deo denturnobis fides impe- trat, quae incipit a nobis. Onam fidem E5) incipere habe- re, (s in ea usque in finem permanere, tanquam id a Dominonon accipimus, nostrum esse contendunt Ec Ibid. hac dicentes, nolunt hominibus pradicari, dona Dei esse ve veniatur ad fidem, (9) permaneatur in fide. Ex quibus paret Massilienles Colam sidem, e in ca perseveranciam humana pocestari arrocasse: cacera omnia quibus recté riuicue, reconcinenciam, instiriam, ec in huiulmodi vir- curibus perlcueranciam, aguolcere Dei esse dona ab illo precibus postulanda. Catera, inquie Dinus Augustinus, ipsum dare concedunt, cum ab illo imperrantur credentis fide. Et hoc est, quod dicune Massilienses, perseuerantiam su- plicicer emereri, rel amieri contumacirer posse: nimirum Perleveranciam in aliis donis, praecerquam Adei: illam precibus volunc esse Aagirandam, iltam a nobis Tumen- dam: vnde D. Augultinus cum in CO VCELATCEUE CFtOTC, scribic in Epistolam ad Romanos provositione 60. Dens non elisit opera quae ipse largitur, cum dat Spiritum san- ctum; sed tamen elisis fidem; quia nis quis credat, ec in accipiendi roluntare permanear, non accipie donum Deisid est, Spiricum lanctum, per quem intusa charira- re bonumpollic accipere. Oux, inquic D. Flilarius, velb8 Auoultini Massilienses accepeare le, se probare testaban. cuc, canquam convenientia Euangelicae veritari. Exquo errore seu diserimine incer fidem, iplamque curationem, infertur Mashilientes arrogare nobis perle- veranciam in oratione, alii (que actibus ad CanitAEeM PEX- uis, maxime perscuerantiam oracionis, qua in aliis ope- cibus perseueranciam imperramus. Arque hinc eciumi FC,