# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0359
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0359?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 319, page id 1677088362:0359
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=359
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000359.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ia
i
COLLATIO PELAO, CrM SEMIPEL. 319
alserere Semivelasianos, ve constat cestimoniis D. Elila-
larii, 8 D. Prosperi, quorum rcmus retere, iplos senci-
te: Omnem hominem ad credendum diumitus admoneri
Cs a piis vitam eternam apprehendi, qui Deosponte credi-
derint, (5 auxilium gratia meriro credulicatis acceperint;
quam vocant initialem eratium, cuius ope monemur ad sal-
nantem grartam bapersmi permenire. In hoc eamen no-
mine meriri, nullam vim ponunt; quod minime sic ne-
celsaria ad libercarem cucandam, de plurimu nOCCaC
crarix, qua gracia esse desinit, si ex meritis decur: et id co
ad ricandam invidiam sublatae rraria, Adei alii (que pEx-
viis operibus omnem anterune rationem merici. Lta cC-
catur D. Erilarius, dum aic non nesari, ab illis graciam,
Si praecedere dicacur talis voluntas, qua tantum medicum
qua rat, non autem quicquam ipsa iam valeat.
Et hoc idem cuinei pocest Arsumentis, quibus illos
rreeuc Ausustinus e Prosper, non posse collivim meri-
eia side, si ex nobis sic pexiia ad Calurem. Hlac enim est
vis Aroumenti, quo illos prennic D. August. lib. de Prade-
stinatione Sanctorum caP. 2. Ouis aurem dicat; eum qui
jam caepit credere, ab illo in quem credidis, nihil mereri:
Vnde hc reiam merenti exrera dicantur addi, recriburio-
ne divina: ac per hoc graciam Dei secundum merira da-
si. In quod abcurdum compellic invitos D. Ausultinu;
2c proinde nesabant ex meriris dari graciam, quamuis
id consequi ex illorum principiis Augultinus cuincac.
Ouare non de merito eraciae inter D. Auoustin de MaI-
hlienses, dispucarum clt, Ced reer praecederet, an homo
naturalicer aliquid boni suis viribus operando, an Deus
illud ipsum per graciam largiendo. Si primum constet,
rincunt Semipelasiani; si alcerum, vincic D. Augus.
Cxterum Semipelasiani cori cranc in clenando, ec de-
Aruendo meriro hdei, ee huiusmodi operum, quae Caluta-
rem oratiam ancecedune. Nec apud Recentiores vilus
est modus loguendi, in deprimendis huiulmoai actibus,
quem non rsurparine. Semipelagiani: nam quiminimum
ex Recentioribus illis cribuune, non dicunt inicium esle
laluris, sed occationem; quod verbum Familiare crar
Mastitiensibus, ne probant verba superius ex iplis relata:
quibus adde ex Castiano lib. 22. Inst. CaP, X4. PrOnUnta
mus laborantibus tantum, ac desudantibus, misericordsam