# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0361 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0361?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 321, page id 1677088362:0361 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=361 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000361.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. COELATEO PELAB, CYME SEMIDEL. rum arbicrium. Nam collatione L3. Cap, F4. de side ABFa- ha sidem est de Ade Cenrurionis judicium) ica habet. Non illam fidem, quam et Dominus inspirabat, sed illam quant vocarus soin el atque illuminatus a Domino per arbitrii liber- tatem poterat exhibere, experiri voluit dmnaiustiria. Acque hinc infere Coninch. Dilp. 4. de actibus super- nacuiralibus num. 92 omnibus Semipelaoianis commune elleprincipium, reram grariam internam, qua volunras incerins eaboratur, everrere libertatem. Sed quamuis ica forre sen serie Faultus, cerrum est Castianum, aliosque Se- mivelarianos, lonse ab illa opinione abtuiste: ille quidem eodem locoira haDer, ex quibus manifeste colligitur non so- lum actuum verum etiam cocirationum bonarum, ex Deo esse principium, quo nobis (5 inicia suncta voluntatis in spi ras, CG virturem atque opportunitatem eorum quae recte eu- pimus, tribuit perasends: C5 hanc definitionem Catholuissi- mam, aic, prosper corrapisse, quod non in omnibus, sed in quibusdam tantum veram esse velit. Sed eadem collatione CaP. 7. X 8. Docet nonnun quam Deum bonas voluntates da dura cordis nostri silice excurere; in corde plantare; deside- ria inspirare: nonnunquam vero nostro conatu emerser scintillam que bona voluntatis emicare. Ouamuis ergo C al- hianus illa limicatione adhibica, CxFaVCTIE, CaIIU FAMCM est, quod inde inferune Recenciores, illum negare in to- cum gratiam, donatricem, plancerricem, inspiratricem bo- na v luncaris, quasi infentam liberrari: quod obleruauie V. Prosper, dum verbis illius relaris addir: Hic ne quis putaret nihil superesse quod per liberum ageretur arbitrium; non irrationabiliter adiecit, quo probaret non auferri illua hisdonis, sed pocius roborari, niscrenolutum ad niquitates suas, ab auxilio Dei se malis auertere. Nec cum eodem locinerat Cassianus vilius esse meri: ei, quam Dens inspirat fidem; putar inde libertarem inter- imi; sed cantum landem, de meritum: quia Collarione prima cap. 36. hanc Cacuir regulam: an dicendum est omnes quidem virrutes inter Des dona numerandas; sed in illis hominem, quas de proprio habuerit, esse laudabi- lem; nec ibi esse merita vbi Des dona non fuerint ? In quae verba D. Prolper: Sic aurem pacasti laudatae fidet, praiu- dicium donis graria posse senerari; quasi fides obi ostende.