# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0393
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0393?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 353, page id 1677088362:0393
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=393
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000393.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

MIEHS D. AVOVST. EXPLICMTrE
rerbis: Dene omnium par invenitur (5 una sententsa
qua proposieum, (5) pradestinationem Dei secundum prae-
scentiam receperunt, ut ob hoc D eus alios vasahonoris,
alios concamelia fecerit, quia finem oniuscuinsque pra-
viderit, C sub ipso cratia adutorio; in qua fucurus es
set voluntase, C actione, praescieris. Ergo Falsistimum
et quod imponir Semivelasianis, ipsos astruere non quam-
cumque liberratem hominum, sed qua sufficeret indopenu
dnier a Dei auxilio, ad dandam causam divina consti-
rationis decernentis eloriam, post finalem exitum: cum
D. Prolper expresse dicac, sub ipso Dei adinsorio ona es
pari sententia praescitos dedesse occasionem proposito, (5 pra-
destinationi Des.
Nec verius est, decretam hominibus prariam praedi-
carionis, ex libertare quae ad id Cufticeret, independen-
ter a Deiauxilio: cum idem FTilaxins dicac, qui aurem cre-
dituri sunt, quive in est fide, qua deincepsper Dei gra-
tiam sit innanda mansuri sunc, praescisse ante mundi con-
stitmionem Deum: e eos praedestinasse in Regnum suum,
quos graris vocatos, dignos futuros electione, de hac vita
bono fine excessuros esse prauideris. Si gratis vocari sune
ex D. Prospero, quoanimo, quave Aducia, dicicur illis
decrecam praecicationem, qua rocantur, à liberrate, quae
sibi sutticeret indepencenter ab Dei auxilio: Si nec vo-
cario srarix data est nili graris; qua specie reri dicetur,
excadem libertate, quae nullo Dei auxilio coeae, adepcor
esse persenerantiam: de qua hoc rnum anoustini aNer-
cum improbabane, quod illius donum ica cticax esser ex
sud nacura, re irricum heri non polet. Illam praescien-
siam, inquie D. Eilarius, sic accipiunt, ut proxier fideme
fururam incellisendi sine praesciri, nec curquum dari per-
severantiam, à qua non permirtitur pranaricari, (ed à qu’à
possine sua voluntare deficere, e5 infirmari. Nec porerant
pasi, eam quosdam perseverantiam percexisse, vt nonniso
perseverante esse non possint. Eeso Semipelasiani nul-
lum genus auxiliorum, ee oracix excludebane, qu’a in-
varcrur possibilitas, sea qua infallibilicer daretur velle, e
perleuerare, quod est auxilium quo, seu rolunraris
Falsum est etiam quod pastim dicitur, Semipelasia-
nos iis actibus, rnde inicium Calucis repecebant, aste.
Cat
c
1t