# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0395 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0395?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 355, page id 1677088362:0395 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=395 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000395.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MENS D. AVOVSF, EXPLTCATVR prescientia exploraverit, predestinationem nihil decerne- re, esse intellicenda de prescientia absoluta, non conditio- nata. Nam Ades est quam maxime explocat, qua ad- mitritur conditionatE LANCUMI FUITUTA ANEO dCCFCTMII PLE destinacionis. Fadem Argumer rarione Fals connincieur, quod est additum conlequenter, pexscire Deum quinans ctene bene ruri libero arbicrio, Fuanselio credicuri absolure, non condicionare: et cum Deum decernere, re illis da- recur graria, non iam ad volendum credere, ee Orare, sed ad viceriorem lanctirarem comparandamr. Nam ex locociraro Epilori, huiusmodi Raes, ec oratio praesciiue reconditionare fucura, nec in absolutam cran (IE, Wi(I PCi decrerum; quo proinde sides datur, non vleerior Can- Citas. Fodem Arorimenio refellitur interprecario quatuor l0- corum ex Eliiario et Prospero, quibus Ccribune Augulti- no, Deum peaescire per praescienciam ante praedestina. tionem, quinam credicuri sinc, quire in eatide quae de inceps per graciam sic invanda, manluri Cunt. Negue enim est admirrendum, quod graris dicitur, ea loca ex- plicanda de praescientia sidei ablolure Fucura, cum sic iam concellum ance decrecum Pexdestinarionis, non esse Fu- curam nis condicionate Nec dicas, excidisse non cogitanci, quod est (eripeum in Epilogo, nec anceponendum his quae superius pluries sincrepetica: nam praerer quod Epilosus ririmo scriprus rim habet quasi Festamenti, e quae praecellere recractat, facile est idem argumentis cuincere, nec rideamur at- suererancum ex concestis, ec ad hominem. Sed quid opus pluribusrem adeo aperram demonstra. te, cum ipla verba quibus D. Prosper proponit quaestio- nem aduerlus Massilienses pertractandam, ica sinc de Cu- curis conditionaris exprelta, re omnem auterant dubica- tionem, e cersiverlarionem excludant: Agicur de illa Praescientia Adei, a qua desumune laturis inirium semt- Delasiani, qua rna conciliane libertarem cum praedeltina- tione laluandorum, id est, condicionace fururam ex ipsis- met Aduerlariis. Duid vero de illâ sibi rule ab Aueustino relponderi: Nempe, rerum per praescienciam Poscstare proposirum Caluandi praedestinarum infallibiliter: an ve-