# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0411 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0411?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 371, page id 1677088362:0411 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=411 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000411.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MIEHS D. AVOVST. ExPLTCAEVE banc enim fidem conditionare pranilam, re haberur à no- Rra roluntare sub Dei adiurorio, cacionem esse cur in ab- soluram trantiret, adiuncto, aur porius decerminatu de- creto Dei a roluntare creata. Ouincum Argumencum Num. 60. PExcer ricia CupC- riorum omnia, plura addic. Falsum enim est quod dici cur, Pelasianos altruxille praescientiam propriorum meu ricorum 2 divina gracia independentium, quam Augulti nus quoque approl auerar, ante quam de illa disputareca: villent. Verum quidem est, buiusmodi Fucuris D. AuSu- cinum, ec Semipelasianos cum Pelasianis vericatem d Deoscicam concessisse, cuius praesciencia necellarium es. ser fundamentum decreri divini quo niteretur, de lber- tashumana seruaretur: Semipelagianos reraPratee re: ricatem, quae esset rario decernendi ablolure, addidisse vimmerendi, criam si a statu condirionati non abirene in absolurum. Ec haec est causa admirationis D. Augulti- ni, e censura accioris semipelagianorum. Sed quid iltas reprobetur Pelagianos liasille cancum, ec errusse circa turura absolura: Acqui non minus quam Recentiores conditionata praemitrebane: Acque hinc rescinduntur erica quibus illud Argumencum implicatur. Nec ralidius ele, aut sincerius Argumeneum CextuI Numero7 c. ex iisdem paruulorum mericis, quae iam di- rimus distincta ab adultorum; quod illa condirionaca maneane, icta a conditionaris cranseant ad ablolura: Fr00 agnoverune Fucura Tub reroque satu, gux cancum abest repuenare reline, quin porius subordinacione abfoluto: rum a condirionatis, eodem vinculo nectane, quo Recen tiIOres. NecForrius est seprimum Argumentum num. 62. Guaim= vis enim furura primi generis merita paruulorum ne- queane in absolura crantire, rel illis iunoi: quid retat hane cornationem lacui, ex approbatam esle ab omnibus in- cer conditionati ee absoluri ctacum: Aeque hinc Cacistits cum quaeritur Num. 63. quo Centu Semipelasiani dixe- rinc, priorem esse hominis obedientiam; quam Dei gr2- tiam. Respondeo ex comparatione Pelasianorum cun Semipelasianis; hos omnes; nullam admisisle obedien- tiam hominis, quae ad minus non haberet adiunctam sta- tium pollibilicatis; ex cuius determinatione à voluMEAEa A3