# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0418 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0418?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 378, page id 1677088362:0418 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=418 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000418.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 78 DESPNTATIO. II. SECF. II Ouare ommino sracis Numero, o. dicieur manite. ctum esse paruulos in eo distinsui ab adulcis, quod in par. mulis, videaeur esse Colum proposicum line pexescientia. in adulcis proposicum cer per praescientiam: nam illud dil. crimen incer parvulos et adulros, nullis Prosperi rerbisin. Sinuatur: imo postremis verbis ridetur hanc differentium Pracludere, cum addic; on vero vniformiter licet dividi prae scientia a proposico cemporali distinctione non posset; pra. scientia tamen quodam ordine sit subnixa proposico: (9 sicut nihil sit quorumcun que nesotierum, quod non scientia di. uina praevenerit; ita nihil sit boni, quod in nostram par- sicipationem, non Deo authore destuxerit. Adhxec verba duo summe ob seruanda OCCurrunE: pri. mum quidem hâc quasi cripartica quaectione, postremi parce infinuari, rrum 2bique praescientia proposito ni sacur, nulla rerum decernendarum actenta differentia. Deinde rlcimis verbis rarionem, quae huic dererminario. nifaucar, aeringie; nempe, quod nihil boni possie nobis ad. venire, quod non à Deo authore defluxerit. Ad hoc enim LandeM CaPUE FevOCatuE tota Auoustini cum Pelasianis, _ Thomistarum cum Recentioribus controuerlia; an rerum fucurarum decerminaea vericas, sc ve a primo radice, à voluntare divinâ, vel a CrCaTA: R reteras in voluncacem diuinam, cercissimum est, perin de condicio. nace, ac absolure fucurorum praescienciam subnixam elle DEOPOSEO. AC inquies Rugustinum agere de rocarione et lalure electorum, quae ad Fucura ab Colura pereinent: Ergo in. cempestiue adnacatur quaestio de condicionaris. HOcAF- dunentum soluirur eadeni distincione, qu’a ex superiori propositione obiectiones Coturae Cune; condirionatorum duo esse genera, primum eorum, qux semper condirionata manent, qualia Cunc paruulorum merica, nunquam com Paranda: secundi ordinis Tunc ex Pelas. _ Recenciorum principiis, merita electorum, qua in ablolura cranseune, vbi eorum reritas condicionate exploraca fuir. Percinet er- 80 ad queltionem à Prolver. propositam, expendere, verum DraCciencia cuiuscun que Fucuri, Proposito nitatur, en Con sequatur ad illud. Fc hic est genuinus rerborum PxOsperi sensIS qua I exia membra dividuncur Numero 7I. nec distinctions re