# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0422
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0422?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 382, page id 1677088362:0422
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=422
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000422.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

382 D15FV+AL+OII. SEOT. II.
in ea exercends, decerminanda industrix ostentandae, vel
in ea obiicienda neslisentix, locus amplistimus ee polsi,
necrimendum supertuum fore laborem, nisi ex aurilio
quo ec actionis. Nec etiam vila reristimili rarione remo.
ueri dicebatur omnem industriam; tollique rircures, l
Dei consticurio quaecunque generalis, de condicionata,
humanas prxeveniat roluntares, ab illis absoluta et effi-
caxturura; led ab cacantum, quae id à se haberet, anre
omnem condicionare, vel ablolure prxuisum actum ron
Juncaris, ab ipsa dandum infallibilicer
Flinc Fatum inclamabane induci, e contendebane,
quod eodem Numero inferrur, sub inspiratione, (5 mo-
tione dinina, tantum habere hominem faculcatis ad bonum,
quantum quisque ad malum: parique momento animum se
vel ad viria, vel ad virrarem monere. Cercum ett, haere
eicos hanc compararionem non promouisse; ad arichme.
ticam aequalitarem, sed tancum ad seomerricalm PrOvOE.
eionem, re ex Tuliano alias reculimus: quibus aliud addo
arsumencum, illustrandae comparacioni accommoda-
cum; Delasianis necellariam rilam fuisse grariam, ad Fa-
cilius, et Masiliensibus. ad ommino conscendendum per-
fectionis culmen: et camen nulli putabant, ea necestitate
sracix, colli liberrarem, ee diligentiam, qua re idem
exolper aic, sciebant onumquem que ad correctionem, (5 ad
profectum vocari; es bonum esse posse: libertatemque suam
ob hoc. Dei adintorio adinnandam. Ei quod Deus iubet, ele-
serit: quia laris esle petabane ad victoriam, quacunque
gracia praeueneos, ad inicium Caluris, rel adiutos ad per
fectionem, ipsi fracia dominari, non subiici, ex cuius
rsu se dignos ampliori cfficerene, ac proinde prior esset
obedientia, quam gracia, cum à roluncare prius quam a
gracia existeret. Sed de his omnibus tule egimus ATrIC. 4o
Paraorapho2. maxime ad Anem.
Ec ex dictis eoloci, Coluitur Aroumentum secundum,
Cuius Ten suS aperriOF esE, ex His quae aPPOnUnEUE ad MaE-
ginem, quam exiplo cexTU. Cerrum est, opus curario-
nis, secundum Massilienses, esse ex graria, (id est Augu
Siniana s CfCaCi:) Sed Canicaris deliderium, nolunEPer-
cinere ad opus curationis: de nis ad hoc sufficiae liber-
tas, (adiuca ramen gracia posibilicacis, ) nullam esle. Hlac
est vera mens Semipelasianorum, cusius explisata; et
oua ADC
II. 213
Meacet
a L
a0deC