# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0427 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0427?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 387, page id 1677088362:0427 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=427 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000427.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MENS D. AVOVST. EXPEICAEVE. 587 noverham, et nos rirro concedimus: Sed ex alcero dedu- eic Augustinus erroneum esse grariam dari secundum me- ritanostra, id est, ex praenilo condicionace, auc ab(olure nostro consensu a voluncare, re a primaradice gratiam sibi subdicam decerminante, ec lecundum Scripturarurre Edem, probar Augultinus libro de Praedestinatione San- ctorum, fidem essedonum Dei, profectum re a prima radice, ab auxilio, e decrero Dei, ance omnem illius praevisionem. Idem lacuic de perleuerantia libro alcero de Dono Perleuerantix: ex quo retelluneur quae cumque illo Numero, _ sequenti, FUSO CONGETUNEUE: _E PALCEFeI- ponsio ad srsumencum quo coca dispucario claudieur; Hoc tantum contendit Angustinus ab aduersariis, quo i petrato, causam sibi videtur obtinuisse; ita protecto ests Aigui impetrata confessione necessitatis gratia anteceden- iis inirium fidei, C5 persenerantiam, _c. videtur sibi causam obtinuisse. Adhibenda est distinctio huic Proposi ioni, Falsam elle de quacum que gratia possibilitaris, ee ve- tam de oracia actionis, a qua Pelasiani abhorrebant, Se- mipelagiani exeludebant à tide, eiusque perleuerantia, ad alia opera admirreDanE. AU9. concendir concra Pelagia- nos, ad singulos actus piecaris, ee concra Semipelasia- nos, male ab illis distinctam hdem, sab aliis operi- buis pietaris, ex quam ad ista concedebane graciam, non debere Colua Ade, exulare a perseuerantia, rel inirio hdei. Hinc etiam desumemla est Responsio ad 3. Aroumen- tum Num. 92. Prosper pecic sibi ab Augustino responde- si, qua rarione auxilium quo actionis a Pelasianis permis- lum ad catera opera, negacum ad Adem, quo vno aIt. non mediocrem Pelasiana pravitatis, Cs virulentia fibram nutriri, si principium saluris male in homine collocarur. Aet cum libertate, E5 violetur Christiana fides hac dissentio- ne. Controvertia sic explicata, euidentissimum est deri locum praedefinicionibus divinis, exclusa scientia media, quae ad nihil reilis est, nili promovendis illorum consi- lis, qui posthabira dinina voluntare, de gracia, à fonte volendi, CaluTeM rCPCTUHE. Sed inouies, modus saluandae ibertaris, qui non collie divina orarix interna, ac Cupernacuralis necesitarerm, non iolat sidem, nec est erroneus; Aequi modus saluanda