# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0431 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0431?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 391, page id 1677088362:0431 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=431 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000431.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MEHS D. AVOVST. ExPLICAEVE. Dr Tocaris Maioris, Gux est Aroumenti neruus, d accu- sacionis in nos, vel in Augustinum, dissoluitur eadem di- stinctione. Dui docet liberum arbierium, dec. E Sc adiu- cum, ee eleuarum auxilio quo, decerminanre roluntarem; Concedo Maiorem quoad omnes parces: Si sic adiutum duxilio sine quo non, possibilitaris, determinando Per vo- luncatem lui discrerionis, ab aliis re primam radicem; Ne- soMaiorem quond omnes parres. Acqui Macilienles ad. milerune ad fidem auxitium socundi generis, ad carera opera concesserune auxilium primi generis: FrsO Crra- runc, quod non eodem rigore, de senlu concesterint Aidem, e perseuerantiam Adei, a Deo esse praescicam, ec daram vi auxilii, ee praedctinitionis, quo cateros actus sciri, snc beneticio scientia media, ec esse rora Dei dona concede- banc. Pa distinctione corruunt quae congeruntur Num 96. ee 97. Quia non accenditur differentia auxilii quo, et sine quo, qua de CauSâ LACCTUT. Tercium Argumencum quod à Numero g8 incipie, plu- ries solurum est; sic vero haber: Semipelasiani, quoad duostancum casus, nempebaprismi paruulorum, et gra- cix praedicationis quibuldam concellae aliis negara, con- fugerunc ad scientiam mediam: F. rg0 quoad reliqua ca- pira luorum dogmacum, ab illa abstinuerune. Sed iam (0- Jutum est, responsionemillies irerata, ob Aduerlariorum imporcunicarem, de duplici fucuro conditionato; quorum ruum manet semper condicionacum, alcerum in abfolu- cum cransic, estque ad illud ria: rera Maior eA Arsumen- e, de primo genere condicionarorum, duobus cancum annotaris casibus, Pelagianos ros scientia media; Falsum est de altero genere ablolurorum, et conditionatorum, de quibus interprecari licer verba Prolperi, an ea quae sune proposira, (ins accipienda praescira, primum condirionare, deinde ablolure. Ad id rere quod obiicicur Numero 100. sciencia media rim, e rlum in hoc esse, re eadem con- dicionare fucura, deinde arrinsantur absolure; ita est: Ced Fallum est quod subiungirur, Semipelasianos alia sempex lacere conditionare Furura ab abloluris; hocque, non (0- lum mulcis Arsumencis Falsi convincimus supra, Ced eniam iplomer restimonio ex Num. 23. Epilogi. Nec derrecto indicium crudiri Lectoris, ad quem pro- RDCAEIT NUMEFO 1O2. Cuo sperasur persuasum, ut scire Bh ii