# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0467
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0467?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 427, page id 1677088362:0467
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=467
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000467.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

MIEHS D. AVOVST. ExPEICATME.
427
praesicie exercirui, quod speret his armis eoque exercitu
rictoriam COMPATaTUTOS.
Onandoquidem dispurationis curtus nos deduxie a
hanc comparationem luculentam, quae mixehaS CONETO
vertias illustrar, non est omnino praecermierenda, auF
obiter acringenda: nec dubito quin Mactiliensium voca
impleac, ac Forre Cuperet, ee illorum concordiam cum
Recentioribus, ec ab augultino deslentionem demonstret.
Nam ex illo exeniplo primum colligimus arma militi ad
purnam, ec imperium duci in exercitum, quibus bene
rluri praeuidentur, auc sperantur, auxilia esse ad rictoriam
necellaria, quae verbis Augustini appellanda sine auxi-
sia, Cine quibus comparari negueat riecoria, quibus in-
Structi rinci possine: sed tamen Ei illorum Forciculo, de
Pericia acrendatur. Sperari masis possitFalix belli exitus,
quam intauctus rimeri. Piuldem generis esse concendune
Massilienses, quaecunque genera auxiliorum, quibus hu-
mana praevenitur roluncas, ve danc eantum poste, non
relle, aur vincere, sed hoc habeane à Aexu voluntatis, ex
abru, ad quem admovene gratiam ex innacâ liberrare.
Si hoc concedas Pelasianis, et s amoucas omne auri-
lium quo ex se efficax; perpecuam cum Auoustino ini-
bunc pacem, de necestitare cuiuscunque sracia: dummo-
do communis sic ee rsum habeac à voluntare.
Hloc eriam Delagianorum caula superior est illo Regis
exempio; quod cum dubii sint Dellorum cuentus, Sperare
quidem possit, de probabilirer etiam praeseire victorium
ex imperio Ducis in exercitum, de ex armis militi collacis,
NONLaIEI CCFtO sECUTUTAM: nam si OmminO COMPeKLA
ellet, quis dubitar, quin etficacius Regem mouerer ad dan-
da milici arma, de conterendum Duci exercicus impe-
rium: Iinon Colum sperara ester, sed etiam cerro prauila
rictoria, electionis aur liberalicaris Regix, quis nCget OC-
cationem esse, vel caulam: Neque enim de rerbis licigan-
dum est, cum de re ipsa conster, Regem maxime moue-
si pericia de Forricudine Ducis, ad illi credendum exerci-
cum, quem seit bene rurum ad victoriam. Cerre nihil
aliud concendebane Massitienles, quam ve praenilus con-
dicionare, vel absolure bonus gratia communis rius,
Perinde Deum ad ciusdem ret alterius sratix, ec slorix
collationem impelleret, sicur sperara rictoria ex pexiria