# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0472
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0472?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 432, page id 1677088362:0472
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=472
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000472.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

432
DESDVT ATIOII. SECT. II.
clavim auream, qua gracix, et praedestinarionis atcane
omnia relereneur: Aequi pauciora longe sunc, et obscu.
siora loca ex Ausultino, quibus natura pura quam qui-
bus scientix media de Fucuris condicionaris seclulo decre.
coprobetur repugnancia: Ergo incunda ekt porius illa vie
ad mencem D. Ausultini indagandam, Arata _ crita a D.
Thoma, e eius Schola cum Fstio e Coquatio, quam
illa nona inica a lansenio. Ninoris quoad primam par.
cem insinuara est mulciplex probacio a duobus principiis
apud Augustinum comperris, de rerum scientia in natu.
ra dimina re in causâ, ee de consecurione a priori rerum
fucurarum, quia scinneur, non secus scicarum quia fucu-
E TUnE.
Iis addo certium: nunquam ab Augustino insinuatum
Sucurarum rerum scientiam a decrero dimino disiunctam
e illi non affectam. Ouoad alceram partem Minoris à
lansenio detensam, de repusnantia NaTUIFX PUTR: PTE-
cer ea quae dicturi lumus. Paragrapho huius Arriculi Cin-
sulari, hoc praeiudicio in ancecellum Tansenii rnicum
fundamencum impuono. Nili, inquic, ausultinus proba.
sec nacuram puram cepuonare, rbique luis concra Pela.
sianos dispucacionibus luderer, principium peceret, The
sim pro Argumento subiiceret, ponerer pro contetlo, e
concesso, quod Aduerlarii percinacissime negabanc, quod
probandum incumbebat augultino, nec unquam proba-
vic. Neigitur coc riciis suspicemur libros Angustini la-
borare, Parendum est omnino, negasse Ctacum nacurX
purae possibilem, idque Argumeneis cvicisse. Inde rero
Tansenius lonsa deductione, d à Cacis remoro principio
deprompra constimie discrimen gracia homini laplo; et
homini ec Angelo stanri neceslaria, quod illam efficacem
esse opormerie dominari libero arbierio, istam Cubiiciro.
luncari. ec ab illa in quam placuerie parrem deRecti.
Adhoc Argumentum, quo concinetur caula lanlenii
Contra D. Thomam, Relpondeo lanctum auoustinum,
suis aduersus Pelavianos libris, non exise Philolophum
Sed Theolosum; cumque non Scholasticum, sed ve ro-
canc, Posiciuum, cui curpe sic sine lese loqui, sine Scripeu.
ra arouere, nec dispurariones reuocasse ad subcilicaces
Scholx, ad apices Mecaphylica; scd ad Colida Scriprura
EuenCa. Nec asumphsC Probandam repuonanciam
RaTVIE
nuI
1
kMet
ileat
MNOS
iio11
11B
lu
Aoct
He
t