# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0481 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0481?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 441, page id 1677088362:0481 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=481 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000481.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MIENS D. ANOVSF, ExFETCAEVR. 44.L divina homini necellaria else aa bene operandum conten- dunt; reipsa dererminario, quae contradictionis, binio impolica, in speciem, quam hrabitura est, deRectac, pure e liberi axbitrii ri, e carione pendeae; hoc est a nacura pracilissime de Formatistime. Fg0, in hac aequatione, et qualiconinsatione voluntaris cum Deo, vel criam PEa- larione (non dubitan enim exprimere Deum volun- tatis dererminationem expectare;) rim ipsam, e virus elasianilimi contineri scrip(. Er cum aliqui craria lau- datores, hanc ipsam libercaris elationem in adame tue- rentur C5 authorem aucustinum contenderent: non re- veritus sum faciem hominum; sed audenter possidens quem institeram eradum, pronunciani, scripsi, nomine siona- rum vulcani, si ipse reratiae nuiritius Pater augustinus hoc assereret, non cessurum me. sed sab Michaclis dlypeo (5 labaro (quis siCnt DeuS :) Eiam hunC magnum FC- desta prsilem, cum Orisene (5 Pelasio anathematisatu rHM. Visus est quibusdam his verbis non Paris deculisse rece- Dexe à Caeculis canei riri in quaestione de gracia auctoritari, d cerram ac indubicaram ipsius senrentiam, Cen(IIFA peF cussisse. Verum a prima accularione merito putat le 2b- solurum, reverentia quam rbique ersa eantum virum prohretur; de quoa calem esse posse ipsius mentem inter actrara reculerie; à posteriori aurem criminatione se eximie, suscepra lucubratione, qua demonstrac, senten- tiam, quae nacurx in Adamo eancum cribuit, Sancto Do. ctori ex diameero repuonare, aeque his Paris putat s su- Periora adionsas, lolucam esse primam obiectionem. Paulo difficilior est alcera ex lib. de Correct. e GFaF. Ced primum iilam pexiudiciis eleuanimus, incredibile esse quod assumit Parsenius, eo discrimine auxilii sine quo concello primohomini, ec in eorum negaco auxilio quo Ausustinum posuisse fundamencum controuersiatum omnium cum Pelagianis: nam cum eum librum scripse- rit inEeF POSECeMOS Occatione CrrOris PelagianOrUM, prapostere omnino de grariâ dispucastee Audustinus. SI distulisser post annum fere rigelimum ab inchoaca con- eroversia hoc fundamencem ponere, e aliis qui iltum pracessere libris xdilicium pensle molicus fuistet, muli sundam eneo astructum.