# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0483 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0483?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 443, page id 1677088362:0483 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=483 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000483.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MLeAS D. AtONSIS EMPETCAEA riearem Ruperri hâcinre, non ese maoni ponderis: duo tamen obseruar nor omietenda, Augultini reprehensio ne, Puperrum agnouisse, Ce ab Ausustino de praedectina. tionehominis, ec Angeli inteori dissencire, ee ideo ad- dic, quali illum Factipoenirerer, et recitare esser convin aus libro primo de rictoria verbi Dei cap. 27. hanc sen renriam recractasse, e docuisse bonos Anselos, ne cum Diabolo caderene, Fuise PExUENFOS, _E LCEENEOS per ip. tum Verbum, per quod fuerane conditi. Fc capice rlcimio addic, eos oratiam per misericordiam Dei in (c ip (05 29- nolcere, quo sensu, ne e iphcorruerent, praeveneosfui senonignorane. Eiu dem quippe condicionis cum elene, suam in perdicione aliorum salurem reseruacam, statum- quererentuni, non leviter appendere poruerune, aut pos lunc. Duibus rerbis bene nocandis, inquit sEsiuS, m a- niteste sionificat Rupertus, eam discrecionem, qua alii Prae alus cererunt, fuisle pecultaris grariae Dei pexvemten- eis, de retinentis eos, ne cum aliis caderent. Ais prae indiciis posiris, ad rem accedamus. P. GOnecuS videtur Facile se ab illo loco intricato expedire, hâc prime relponsione, Augultinum non acere de quacumque gia- ciastacus innocentix; sed decacancum, quae Angelis, ec primo homini in peccacum lapsis, concesta Fuerat; quann cercum est Fuisse auxilium sine quo Cufficiens ad perlene- tandum, non efficax; quandoquidem in reritare NOI seterune; de hoc etiam rideneur verba Angustiniinnuere quia maxime reser donum perleuerantix. Si veroinstes: Auoustinum addere, malis ABgelis per liberum arbierium cadentibus, bonos per liberum ar- birrium serisse, ee porvisse adamum in iuscicia Aro- luisset permanere, quod re rellet perlenerare, Deus im eius reliquie arbierio: ad hoc relpondet duo, primum hoc a Sancto Auoustino alterrum, sine praeiudicio divini decreri, pexeparantis auxilium etticax ad credendum, ve ipsemet Ausustinus capire 9. de Pradestinarione Sancto- rum incerpreratur simile quid à se scriprum de sex quae- stionibus Pasanorum. Ec cum ea prima responsio roram difficulcarem non videatur prostigare; mulcilque pareac instanciis; Relponder secundo mencem Augustini eo discrimine auxiliorum, nolle in eorum quae altruxie alibi principia enerrere; sed cantum explicare diuersam fuisse