# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0487
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0487?run=74
# Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3)
# Folio 447, page id 1677088362:0487
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=487
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000487.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

MIENS D. AVOVOT, EXPLTCATVE.
sana non est. Prolper lib. 3. de Vica concemplarina cap
2. Ilum invare adhac poterat sana natura: nos iam im.
pedis visiata. Sicuc erso intremitas ee langnor est quid
permanens, eiuldem ordinis erat in primo homine Cani-
ras, live auxilium sine quo non, vnde exiltebat. HlOc a-
perrius explicar Augultinus de Correprione et Gratia
CaD, 12. Fortissime dimisit atque permisit facere quod vel-
let; infirmis servanit, ut ipso donante, inuictissime quod
bonum est vellent.
Idem Argumentum contirmarur; adiurorium, de quo
aeimus, illud est, quod rocac Augustinus possibilitatis,
seu quod dar posse, aut quo possir homo si relic: Acqui
haephrales Auoustiniana accum primum, Ccu principium
esendi sirnificant, e inclinationem, seu decerminatio-
nemadasendum, non iplam operationem: Ergohuius-
modi adiurorium in habieu folirum eAt, non IN Opera-
eione.
P A R A CR A P HVS Q VINFYS.
Expenditur locus singularis D. Aueust.
FO rero liberum axbierium in nacura integra egere.
Lsupra probatum est ex Auoustino, e iam allaris ce
stimoniis. Aliud addam celeberrimum, dc iuxca difficit.
limum, cum aic Anoustinus adamum voluntare, vel li-
bero arberrio in veritate sterisse: incelligendum diximus,
non de voluneare distincta ab adiurorio, sed illi eoniun-
cta, de quo interra et perfecta existebat. Ec ideo de COr-
rectione de Cratio dicit Cap, LL. _ 12. ait quia sine ad-
intorio hoc, non poterat in bonâ voluntare manere, si vellet.
Ouod fusus explicat Prosper lib. 3. de Vica conrempla-
ciua cap. 2. adamum nihil aliud fait non peceare, qu’am
non velle. Nobis autem irreprehensibiliter velle, non
sufficit, nisi ipsum velle nostrum, quod languida possibi-
lirate desicit, dimna virrus adiunerit: illum ad non pec-
candum invare poterat adhuc sana natura, nos iam im-
pedit vitiasa: illum peccare fecit sola peccandi voluntas;
nos etiam corit plerumque peccati iam facta necessicas
duibus Prosperi verbis elucer narura lapsa ab intes r2 dix