# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0492 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0492?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 452, page id 1677088362:0492 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=492 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000492.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine # Lines: 61 recognised, mean confidence 0.80 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 432 DESPVTATTOIL. SECT. II. Felicitaris, ex differencia graciae, in qua condiri sunc; sed qua postnodum daca est ad merendam sloriam, quae negac eA malis: _ inde dicuntur malis cadencibus, man sis adinci boni, eodem instanti, quo mali demerebantue damnacionem: nec hune locum eleuac, quod dicic onde. cimo de Cinitare, post malorum ruinam, quali hoc diseri- men accideric polt malorum poenam et bonorum prae- mium; islud enim sionisicac eantum praemium bonorum Tuccelisse illorum meriro, ad quod fueront magis adiuri, col. laco nempe auxilio quo, etticaci, quod malis negarum fuits Frgo Auvultinus agnoscie auxirium quo distinctum ab auxilio, sine quo non, necellarium ad merirum collatm bonis, malis Angelis negatum. Exrocâ hâc dispuratione, peaecer plura, quae elici inde Dollune, constare puto D. Fhomam principia doctrina Augultini, ciusquementem verius assecurum lansenio, de proinde nimis auxie reigiolos elle, de rano cimore percel. li eosmaxime, qui cum D. Thomae se discipulos iactent, Ponciticiis consticurionibus sen sum Tansenii ex Augustino damnancibus, acquiescere nolune, nec lubiici; quasi ca lumnia sic aperca, Cuspicari Tanfenium aberrasse a legiri. Ma S. AUgULTIMIINEEEPECTaTIONC: VECKTOTA FaCCaM, quX hoc oblequium iure exioune, non rideo, qua ratione hanc concumaciam exeulent, qui D. Thoma magistro eloriancur, nili obcendant Tanfenium Angelico Doctora Felicius D. Auguctinum Fuille interpreracum. SECILOLDKLC ronmenta à Posteriori, qnibus Dua Scholae Tho- mistarum. S Recentiorum suam muniunt de scientia media opinionem. ISPY F A XFONE M criparricam inltiemmus: nalH quidquid de hâc controverha srauissimâ hacterius Ceripcum est, commode dividitur in cres Argumentorum clalles; primam a priori, alceram ab authoritare, et resti- moniis, certiam à posteriori, ec ab effectis. Duas proin. enii renuirare pastes absolui: Superest postrema om. nil quie IVen P1O I15 (e mullo prate BIS II net prol soluto Theo cum nOC 9 1 A MOB ii eiut sue O lin