# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0504 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0504?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 464, page id 1677088362:0504 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=504 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000504.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 464 DISFVZATIO II. STCT. III. meliusreterrent, ec ad Fceleliam redirent, quam sibinon Polsent perluadere Cacholicam esse, si grariam Augusti- nianam, id est, per (c efficacem, Ceruandae libertaris caula reiiceret, quali cum illâ Care non posset. Eadem elE Responsio ad AmeLiUM, qui rE FeFCFE PerrUS a 5. Tosepho Disp. 2. Sect. 7. de luaui concordia, miratuE Bellarminum cribuere Caluino, e Zuinolio, quod putat ipse Thomistarum esle. Merico miraretur Bellarminum, si quamcumque riam ad rectum de grariê ee libero arbi- trio sidem periculolam diceret, nisi duce scientia media incundam; quia alia superest ab Augustino erica, de cal- cata: nec censendus est Hlareticus qui tanti Doctoris re- Sigia presserie, quod a D. Thoma eiusque Discipulis Se- ctione luperiori Factum demonstrauiimus. Nec rerum elt, quod ibidem aduerrendum Lectort sub- jicicur; Elaeretieos eo nomine Haerericoselle, quod ne- genelibertatem grariae dererminarricem benelicio scien cix medix; sed quod in tocum auferane, ve Lucheces exor- dio sux haeresis, de Caluinus perpecuo: vel si admictane, veveriu (que Heresarcha Dilcipuli, ab ipla praria etficaci manancem; haererici sunc, reilli Funaamento astruune rarioserrores de cerra instiria praesenti, perleuerantia tu- cura, de Adeiustihcance. Ouare licer principiis nobilcum conveniane, longistime ablunt consecutionibus. Aeque hinc soluitur idem Argumencum alià Formà lub- jectum, cuius tamen eadem vis est, Caluinus et Caluini- stae dissentiunt à Fridentino, quoad liberrarem. Respon- deo non eadem rarione differre: Calvinus quidem into- cum dissensit à Tridencino aecreto, ex vero illius senu; Quia, negac reseneratis reram libertarem, quam homini stanci concedebac. Amesius vero dillentit Falsa, decreri incerprecationes quia purat eostaru, liberratem ex grariâ a roluncare decerminanda, seciusa gracid efticaci Augu- siniana. NVos Amelii incerprecarionem damnamus, Pen- Cum illius Cacholicum parimur esse, emendato Cal erino. Si Christi Charicas rrgetet nos, nec obstreperet ato Dexindicacarum opinionum; gandendum esser quod Ame. lius non liclorse a regnO Dei, cum CEaLII HALUIEX COFTU. Pex relticuielibertarem, quoad actus tum bonos, cum ma- los, concestam à Caluino ctacui innocentix, et à Thomi- Ais AS n leruI 1atI MH