# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0507 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0507?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 467, page id 1677088362:0507 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=507 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000507.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DEFYESTO CAEVENESMI. ciendam, Cancibus concra Cacholicorum pluribus: de omnium nomine Lorcam audiamus, lcer alias Schola nostrae intensum, absdicaris peaiudiciis laris aeguum. Ouam liberconrendant mulei ab efficacia Dininorum decrero- rum male repeti libextatem, quoad bonos, malosque actus; ad minus cam sentenciam probabilem cuadere Sustrasiis, cor rieorum doctissimorum, _ FatIONUM MO- mentis fulcam, de Aduexlariorum regulis probabilitarem auchenticam ex rnius auc alterius Doctoris suftragio, e racionalem ex arsumenris verisimilibus alciscentium. Respondeo secundo; primum ex his Scripeoribus, et fere omnes, non bonafide, e praecer illorum mencem. acque exrra subiectam chelim reterri. Nodus enim disti- cultatis ineo polirus est, an roluntaris libertas sare pos hecum decreto de suxilio per se etticaci; nec Palua esse quear, nisi ex gracid à roluncare suspensa scieneia medix directrice. Id rrum Vuiclesus concendebat; omnia ex decreris Divinisnecellario agi, in quem scripsic Vualden- sis coxtanens illi, e ex Anglia conterraneus, magnum sua Pacria de Pamiliae Carmelicana ornamentum. Nec Thomas Bravardinus, ciuldem nationis, e aratis, à Vualdensi dillencit, quem haerelis accularum non leso nise ab Aduerlariis, Argumento leniori, quam retanco rito procausa Dei conrra Pelasium ralidistime pugnanci, adeo arrox malum creari possic, quod ab Amichio, Tuuisio, de hac Calminismi porre abdicate cum laude, ad sui sensus parrocinium aduocetur. Nam E hoc rantum no- mine Amesius de Tmrisius ab Ecclesia Cacholica segreres sine, quod stare purene liberrarem efficacia Omniporen- rix Deis qua plura efficiat, quam cesitatione possimus allequi; x illi a doctrina Ecclelix censendi ellene mi- nime aberrare, neque a contortio piorum excludi con- veniret s si bona fide, abdicaris aliis erroribus, ab hac Ansultini menre se abripi non parerentur. Neque 2deo durecum illis agendum etter, re in Cacholicorum locie. Earem nIR einTaTa iIIA OBIHIONE NON AdLMIETEFeNEUF. C~- rerum Vualdensi (ee idem est de Soro iudicium) id rrum concendit, de a Vuicleto, alii (que auc harericis, aue Theologis porest exigere. quod Calminus admilir de sta eninnocentix, et de narura corrupea inconsequenter act sua princixia, et harecice negauir, libestatem cum decre