# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0536 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0536?run=74 # Title: [Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur (shelfmark Leibn. Marg. 210:3) # Folio 496, page id 1677088362:0536 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677088362&page=536 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677088362/jpgs/default/00000536.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 496 DESPVTATTOII. SECT. TII. vero, Valquem, et Deluso quoad Theologiaim contro. veclam facile vincet: quia in Germanis Inzostasii ma- onam rica partem decrivit, et cum Lucheranis, ac C’alui. nistis diu multum que est exercitus hoc bello, à quo alii in Frispania, et Romxe fere semper verlati, cum longius ab. tuerine, rix. cum haecericis manus conferuerunt. Nullus re- ro dubicac, quin pericia dispurandi, sicur de militandi, rsu sub Cole magis, quam in rmbra concertationibus COMIPaTeTIT. Audiamus isitur Valentiam hac de re luculenrer disputa. tem cum haerericis, quorum vires cominus explorauerac, de mentem accurarius inquisiuerac. IIle igitur Di(pUE. L. quaest. 79. puncto z. assertione 4. ita de maio culpae Cacuie, Deum nullo modo id veile neque per se neque per acci- dens; neque subinde ad illud concurrere; cum cadem sIE concurtus ee roluntaris rario, et illum ex istâ metiri opor- ccar. Flanc ergo lancir Conclusionem, communem apud omnes Cacholicos, nullo excepro, contra C aluinum, et Caluinistas. Sed ancequam ad contirmandam assertionem accedar, obseruandum monet circa consticutam Proposicionem, gnatuot convenire inter Orthodoros, _ Hareticos, Pexlerrim recenciores (re per parenchetim notat) de de rno controversium esse. C’onvenic primum inter omnes, malum culpx, qua malii est Formalicer, nec sub humanam, nec diuinam roluncarem cadere. Secundo, omnes pro- banc distinctionem actus peccari, re elt quid posiriuum, ve subestmalirix peceaci, quosi pars marerialis, ad quam nuli negant, Deum reprimam de rniverlalissimam cau- Cam roluntarie concurrere, quali ad effectum omnipo- centix. Consentiune cerrio maliciam culpx, in se nulla racione in divinam cadere roluntatem, nec praece- Deo auc consilio posse probare indicered suadere, Onar. 1o denique consentiune, peccatum non posse in diui- nam voluncarem sic reterri, repeccare de male agere di CaTUT. Fsis gnatuor omnium consensu recepris, rnum ex Valencia superest capur, quo coram cum haerericis con. eroversiam FevOCAE: Prrum scilicet malum culpa in divi- nam voluntarem cadere posit. sub aliqua ratione boni, qu’a contineatur aliquo respectu peccari, ad quodpiam bonumi Ita Ita 101t 1 ie O1 a BC Mall se 1