# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0104
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0104?run=74
# Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4)
# Folio 44, page id 167783496X:0104
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=104
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000104.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

4
L. XB, L. D FC F. 1.
Cune, orane celle Plaevoltero. Cum enim supra raeion
nem linc quacumque docet Ades, ec a Dei arbiteio pen-
deant; nihil eorum pocelt ese comperrum, nils rerbo
Dei incerprece eius roluntaris, de rerum quae in divinitace
lateant. Si curpe sic Furilcontulro sine lege loqui, curpius
Faerie Theoloro fine Dei verbo quiequam lacuere.
Ex his rerulis deducie Sanctus Doctor, rerbum non Fo-
reincarnandum, s Adam non peccasser; quia, inquic, in
omnibushris, qua a roluntare Dei pendene, nil ceruiha.
bere pollumus, nec in Conciliis, auc a Summis Poncitici
bus, definiri porest, nis quod docet rerbum roluntaris
dinina incerpres, de quod cenet Ecclehia consenlus Per-
Petuus incerpres verbi Dei. Verum diverla mechodus.
Sed nelcio an perinde cura placuit aliis Theolosis: Inspe-
xercanre Dei opera, quam rerbum; et ingenio indul.
sentes probarune quae illis ridebantur naturx, aur excet.
lencixe aperum connenientiora; aeque his cogicarionibus
apud se consticuris, tanquam veris, consuluerunt scri-
Pcuram, non cam re explorarene, quid ipla vellet, quam
ve ad Census Cuos traherent, etiam obtorto collo, e ex
illa praeiudicaram opinionem contirmarene.
Ordine plane diverlo à Diuo Thoma procelere: ille a
Scriptura ad rariones progreditur; ilti e contra a rarione
ad Scripeuras: ille Scripenex rarionem subiieie, isti scri-
pruram quidem non subdune rarioni; sed aduocane in
Tubsdium racionis: D. Thomas non sibi permisie ovinio-
num inventionem, Ced aroumentorum: alii rerumque
debene sux industria: vnde nihil mirum; sI curiorem ac
magis divinam esse dicamus doctrinam D. Thomae, quia
nimirum dimidiâ parce minus taber lui, ee minus sibi R-
dic; nec adlaboravie, re lua inventa probaret, sed diui-
nadogmaca, e Centus Parrum. Acque haec est securiratis
docerina Magistri, ee nostra Aducix caula, quam Cum.
mi Poncisices, quam Chriltus ipse, conArmarunt: nec
velti Dominicanx, re Comniat Perrus nos dicere, hanc
abhaeres immunicarem alterimus, sed aftectui, ee studio
in Dinum Thomam, a quo cum recelterine aliqui ex no-
Aris, non estmirum ab iltâ immunitare excidisse. Nec
debuir Perrus laplus aliquot nostrorum improperare, de
Falsos adinnsere.
Ve Archirecti quod extruune xdisicium ad perpendicun