# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0127 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0127?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 67, page id 167783496X:0127 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=127 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000127.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DDCTRTNE D. THOME DOTES. cuo nomine erpis dedisse. Sed absc re ad cuam imitatio- nem accedam: cu non Polum dubia, sed cerro Falla de nobis seribis, nollem cgo dece, e tuis aliisve cuiuscum. que linc Ordinis, ne dicam dubia, sed ne cerra quidem Scxibere, Quae BONIIEIIIOTUIL LAMAMA MINVETE. PAR A BR A DH VS V LFTM YS. Sexium Arcumentum à Petro Alua qui praetermissa Scripeura Tradi- tione, convenientia sectatur. A est rerum sibi aduerlantium lex non iniusta, de summercilis, re in media pusna sibi lucem aftun- danc: e si quic boni auc reri insic parcium rni, alcerius collacione innocelcat. Exordium huius de Immunicace disputarionis Cumplimus à dilcrimine quod à me obser- vacum dixi, ee iam pluribus contirmaui, Diuum Tho- mam incer d Theologorum reliquos, maxime Scotm; quod lanctus Doctor Scripturam et Fradicionem ve di- uina Voluncatis Ados _ certos Incerpreres conulat; Sco- cus rero Dei opera inspiciat, de quae illis convenienciora videncur, sibi aliisque perluadeac, unde lanctus Doctor nunquam sibi permiecie Capere rlera quod scriprum ec tradicum est: Doctor vero lubliris convenientiis ducaTur, e illis maxime indulecat. Discipuli Magistrorum regu- las e restigia securi lunc; et si relis Scholascerris nomi- busdistingui, non aberrabis, sirni verbum Dei, alteri Dei opera ascribas, et illi des in regulam cestimonia, al. reri conveniencias. Ouas absic re damnem, si illis Pobrie rraris: sed cum sine proprii partus ingenii humani; ei- mendum est ne induloenciâ quasi pacerna illas prole- quamur; carumque affectunimio, longissime a rero in mulea Falla e ablurda abripiaur. Cum plura extent, e proterre possem exempla eiur- modi convenientiarum ablurdissimarum; unum aerin- sam ex Perro Alua, qui pluribus libris, sea maxime vno edito r65I. hac infcripeione Nacurae prodisium (5 craria portentum, e Phelibus Toleri in Comiriis Gencralibus Minorum ab eodem Perro propugnaris, e d Fhoti