# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0141
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0141?run=74
# Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4)
# Folio 81, page id 167783496X:0141
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

NIODrS PROBABELIOR CONCEDZ, TMMLCVE. BI
maxime splender cum licet agnolcere, dt verbis Prophe.
ex exclamare: Dixi domne Dens meus es tu quoniam bono-
sum meorum non eces: cum de rebus quibulcumque crea-
tisliberrime ctacuic, re conster nulli bono creato addi-
ctum, vel obnoxium. Ilanc rero summam laudem nun-
quam plenius consccucus est, quam cum opus omnium
maximum, nempe Incarnacionem, rilus est rni homi-
num redemprioni addicere. Ouosi neque lui, quia nihil
opus habet: neque iplius Myserii praestancia, quia nihil
ad eius Felicirarem confert: Sed solius hominis redimen-
di causa, quia sic placirum est ee liberum, decreuexit Per-
asendam. 
Fuius grauistimae Disputationis veluri appendix et
corollarium est alcera de Conceprione. Ex principiis
etenim consticuris de Incarnationis decreto, vel RC.
demprioni allisato, vel ab illa absoluro e libero, quali
necestaria consecurione proAuune diverae sententix.
Idco Suares inter recentes Theolosos perspicacisius,
cum prae exeteris e Societare pionior sic in Lententas
D. Thomae, in hac de decrero Incarnationis, Redem-
Peioni adaeguaco, velic loquar, vel superiori, Scor02(-
sencicur: Racus eam sencentiam, qua Verbo incarnato
Praeces redemprionis opus adseribir gracium Ansclorum,
ausere Filii gloriam, et Macris Conceprioni immacula-
Ex Favere. Ec revera ica eAt: Nam h V erbiincarnacimeri-
ea ad ruam Redemprionem nolis arctare cum D. AnSu-
Sino, e D. Thoma, sed velis latissime parere, ad Anse-
lorum omnium, ad cacus innocencia graciamm com-
Parandam, cum maxime convenic eberrimam illam
graciam in matrem derinare: Non quae peccacum cluats
vel illius contrabendi debirum occupee, sed quae inno-
centiam prims hominis recincac, auc porius superer:
hoc enim Mrsterio Incarnarionis semel constiruro re
principio corius gracia cuiuscum que sir generis rniver-
Calistimo, runc ralent illa aroumenta a Matris dignitare
supra primorum varentum, lupra Ansclorum Porrem
repecica: nihil Macrinesandum, eorum quae rili crea-
curarum concesta (nE.
Hlinc subie laudare consilium Cocharini, qui non mi-
nus Scori quam Dini Thomae leposca sencencia, novam
renravir, quam modo insinuauimus, sinc dubio masis
BarOn. 4.