# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0201 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0201?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 141, page id 167783496X:0201 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=201 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000201.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. E Z AMEH. YII. E PYST. sumenta desidero: mallem Theologum egister, gnan oratorem. Ouid enim habet, quod impusnet Cajerani ad Alimainum responsa Amainus ex Epistola cud- dam Ambrosii operibus inserra, ee nonnussis inseripra Damaso, quasi negarer sibi licere rem à Concilio Capuano indicatam, ad examen rocare et relcinde- re; inde infere summum Pontisicem subesse etiam privaris Concilii nacionalis Decretis. Respondet Ca- jetanus his Epiltolae rerbis, non negare Damasum sibi porentiam deesse, sed minime convenire iusta illud Apostoli, mihi omnia licent, non omnia expe- diunt. Inde Consirmat Cajeranus, Ponciticem illud iudicium derrectasse, non quia pocentia deessee, qu’à valide indicaret Ced minime convenisse, id que exemplo Pii I. negancis Marcionem a Parre damnacum ab(ol- vere, contirmatum est. Ouid affere Launoius, quod hunc Cajerani obie. cum obicem effringar s videtur qua retellenda Cusce- pic, luis aroumeneis contirmare, ee innicta probare. Sic enim ce ConveniO, AHE negaS in TOrM id gCHUS distinctionis, re quaedam liceaHE, nON expediaNE; ralide tane, non inculpabiliter: vel quamvis legiri- mam; ee vsu Frequentissimam infinieis difficulcatibus enodandis hanc rerum parririonem oporcunam agnol- cas, a subiecta quaectione ris exclusam. Si primum ob- cenaas. REAnE Contra re omnes Theolooix, de iuris consulcissimi, quibus nihil hac distinctione amilia- sius, nihilque cerrius rerum qua raside hune plures culpa nOn CareTC. ITa eHCaX est administratio SaCTa- mentorum, ralidum pactum rendicionis, licet neu- erum culpa inrerdum racet. Si legirimam concedas hanc operarionum distinctionem, led IOcu haberE nolis in causa Damasi; qua ratione id probas, nis aperra pecitione principii: Neque enim aliud apud ce lego, nih connicia in Cajeranumr, Encomia AI- maini, denique Thesim ipsam in probationem a- Sumpeam. Dilerca rbique habes, non Forria, Aliam insinuac Caieranus distinctionem, legis cogen- eis, de lirigeneis: quas ferunt Concilia, vel ips Ponci- sices, livare concedic conscientiam directionis ri, non bona cogentis. Ouare Caietanus remorissimus ab a