# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0228 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0228?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 168, page id 167783496X:0228 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=228 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000228.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 168 LFB. I. SECF. II. nium pluries indicauimus idem argumentum eloguen- rissime rerlantem. Verum Lannoius nihil ista moratus prima Epistola pa5. 25 an ex crassâ insciria, an Fray- denolim indicare, led disferendi ratione perico, aut sin- cero Theoloro prorsus indiona, Leonem IX. e Nico, laum L. adeo Stolidos, Cuorum que iurium ignarostacit, re ille lux ledis auctoricarem rni Constantini grarix et donationi, alrer abdicacioni Polychronii Flierololymo. rum Ancicticis, qui nunquam excirerit, ascribane; de his tancum duobus ambo reterant accepta. Sed audi ridicula magis, auc pejoca; nullum con- cendie ius Sedi Apostolicae divina insticurione conveni- re, cuius eodem oradu singuli Epilcoporum, immo ee Sacerdorum (cum rnicum relic ese Sacerdorium) non SinE consortes: id que purat demonstrari Evistola Tulii Poncilicis ad Faustum IV. Cux pasina 24. Telaca his ver- bis; Faphemium veromiror. si ignorantiam suam ipse non perspicit, qui dicit secacrum ab uno non potuisse damnari. Acque hic saruic FheyCostomum Oriencalium Epilcoporum Srnodo, cui incererant, aut asense fue. ranc Epiphanius, Crrillus, aliique plures Canctirare ce deberrimi ius abloluendi seu cognirâ, Peu indisculsa cau- sa Fuisse non Colum penes Innocentium (quod ab ipso Factum rix negare porerar,) led penes minimum Bccle- six Occidencalis Episcopum, ec Sacerdorem, quia om- nes paris lunc ex Launoio cum Summo Poncitice insti- curione dinina auchoricaris, de li quxe sint iura Eccle. Pacticae Porestacis, quae Episcoporum sngulis cirra im piccacem, ex inCaniam nequeac alterere, quale est mu- nus congresandi Concilia, quod nec eriam ipsilmet Conciliis vindicare magis porest, quam vili creaturae sele producendi Facultatem. Ne haec praerocariua a Conci. tiis, ee sinoulis Epilcoporum exclusa cedar Epileopo Romano, ad principes laicos Epiltolarum vlcima con- cendie perrinere, nequidem excepris haereticis: cum Sy. nodumi Romanam Simmachi causa congregacamnon Sic caularus illegicimam, quamnis a Theodorico Arriano Tealix Trronno indictam roluerie. Ouid nos ad icta3 re paucis menrem meam aperian, dico menon mirari Epistolae Cepcimx Pas. 23. Interpo- saca Dii II. ad Carolum VII. Epistoix rerba, et loco