# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0272 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0272?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 212, page id 167783496X:0272 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=272 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000272.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 212 LTB. I. SECT. TI. PFONOCCE, quorum hac dispucario, cum eberrimam maceriam praebeac, ruum cancum dubium relinquie, quid horum iustius, consilium Perri, de argumenta me- TCANTUE. Videtur Zoilo inuidere, quem in Repub. licceraria occupar locum Hlomeromastiois, Peu ex linore arrolo- ris virorum illustrium: nis forre ambiac illo genere Superiorem. Flomero Poecarum principi honores pene diuini ab antiguis delari sunt, quod artis Poetica rnus Fundamenca poluerie, ee supremum culmen sic conse- cumuis, cui adeo ingenica, e singularis erat poémaris admiranda illa elegancia, re prius Herculi clava, quam Fhomero rel rius verlus praeripi poller. Quo incer Poë. tas Flomerus, eodem inter Theologos locoD. Thomas reponitur. Sed an Zoilus Hlomero tueric iniquior, quam Alua D. Thomx, non ausim dicere; hoc Columnomine postum exculare, qua Zoilus Colo livore in Hlomerum Seriplerie, hunc zelo amariore, quam charitaris suauiras Daciacur, tuisse medicatum. Sixro V. Peverior, Christo non parcicurus; sed Chami loco habiturus ellet, sire vera communi ex Adamo lcoc naca Maeris labem con- cractam verbo apcruisser. Ouid putas in D. Thomam sibi permissurum, id Falso scribentem, cuius causa adeo dure Christum eler vexacurus, ex in illum eriam vera dicencem anathema maranata pronunciaturus: Hsaceantum racione Zoilo meliorem Perrum existi. mo, quoad caerera Zoilum plane assequitur, nist velis vicisse; quod hic principem Poecarum, Alua principem Theologorum perpecud arrodar. IIIeHo. merum sua Iliade, e Odissea Frui pastus est, hic D. Thoma nihil Cuorum operum reliqui Facir. Sed rem difficilem a0greditur: prius enim HTerculi cla. uam, Homero luos omnes verlus, quam D. Tho. ma summam; vel luorum operam minimum cri- pueric: habet enim, re loguitur Innocentius VI ejus doctrina, prae cateris, excepra Canonica, proprietatem verborum, modum dicendorum, veritatem senteniia rum, re qui hoc lingulari charactere, ac cerrissimo crire. rio, _ omnium saCUIOFHI VOCC AHETEA OPCTA RedeE senuina D. Thomxe, inuidiolius Zoilo nomen sic apud Posteros habiturs.