# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0292 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0292?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 232, page id 167783496X:0292 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=292 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000292.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 232 28. l. SFC7. 1. cariis, etque ex pincs nnious locis iuxta mstri ordina janctiones, qui post decrera Tridentina Synoai. lectorem poterant derinere dubium, aursuspensum: quos videlicet. vel ipsem et commentaror (Caieranum hoc nomine signi. Fcant) vivens emendanerat, e si viveret, emendasset: vel, vei deurmus falsariorum. C impiorum persidia remeraverat. Ne cuiquam dubium lupereller, aut ricili. eigandian la eriperecur Alux, haec de Caiereni commen. cariis, non de D. Thoma cexru seripra, adiunxerune exemplum loci pessime depranaci, ee à le resticuri ex commencario inarciculum 4. quaet, 122, CX 2,2. Ouamuis apercislimus sic horum Theologorum senlus, ec ridean- ur omnes Alux cauillos qual Praelasa mente PrE. clusiste; ipse eamen eriumphac, quali hac praefarione nihil superhe reliqui D. Thomae Cuorum operum, quae certo libi possir nindicare, rel ex terru ab eius discipulis nOn cemeratum. Mirum est sane Dominicanos tancum Ccelus nedum aulosrentare Roma iplo Summo Poncitice spectanre, Fed etiam conseio ac inbenee admisisse; ee quae Panctisi- mus Pius V. cegia liberalitare ad auoendam Sancti D0. storis reverentiam e maieltarem curauerat edi opera, illis omnem abstulisse Adem, ee authorirarem. Ouis non malic Aluam moroliorem, ec lirigiolum, neimpolto. rem dicam, credere, quam adeo male Summum Pon- eifcem (20, _5. Doctoris honori consuluilse; et tam immane Plagium eius consentu e iussu molicos viros doctissimos, e Religiosissimos, ceste eoro orbe Chri. stiano, _ quorum correctioni praefecti fuerane, libros deprauasse corrupcelis gravissimis, guarum tor celtes u contra sestare non dubitabane, quoc D. Thoma ne- dum ediciones praecesserane, led infinica manuleripea omnibus Christiani orbis Bibliochecis servabaneur) Cerce si ista impune Ferar alua, nelcio quid candem uun FaITAFII CTIMEN CONMEFCAEUT, AUE SIE daCUEUMI POCNA. eum. Viri Sapienciimi aliud nihil cestantur relaris verbis, quam quod reipla praestirere, et quae omnino cu. rane, qui ediriones adornane quorumcumque librorum eriam Cacrorum, ve quae irrexlerunt menda, e Crrata prioribus edicionibus, Ceu ex pralo, Peu Correctorum neslisentii. scu sciolorum remeriesre, quand feisi