# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0364
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0364?run=74
# Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4)
# Folio 304, page id 167783496X:0364
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=364
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000364.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

304
LFB, L. SECF. TTI.
Ouo eroo libro de Bonifacio eoir; cum praeter histo-
riam Poncificiam, quae in Caeleltinum V. desinie Posse.
minusmulro re exactior e hde dignior nullum scripsisse
librum asserar. Tui muneris est probare praeter hicto.
riam, aliud opus edidisse; vndecuam adeo, re putas,
acrocem acculacionem hauleris.
Addic 2. Raynaudus etiam à Jacobo de Voraoine, dt
Claudio a Rora Dominicanis Fabulas mulcas oberulas
este pro actis lanctorum: Led quid cum: Wegligentiores
fuerune, masis ritio laculi, quam luo Lacobus de Vo.
tarine, e Claudins a Roca Dominicani in consirnandis
Legendis, quasrocane aureas, ec Theophilus cum Lu.
donico Vives plumbeas censer appellandas. Fimunctio.
ris narishomines Melchior Canus, e Francilcus C’om-
Besilius has lacobi de Voragine, d C laudii à ROta, nec
non aliorum legendas optarum magis emendatas, d
conari lunc emaculare; sed magis cibi Thcophile, ho-
rum acre iudicium, de diligencia displicuit, quam supe.
riorum supinicas. Male consulcum esser Dominicanis, si
Peneste torecillorum COrs.
Vis dicam, cur benignior sis in Jacobum de Voragi.
nc, quam in Canum, e in Combetisium. Non dubiro
quin mihiassenciane Capienres, qui cuum morbum no-
runc; quod hi duo poltremi, non Colum cecum (quoi
illis decus non esser;) sed criam cum doctissimo quo.
que, ahuius, e superioris laeculi in rebus Cacris ira.
ctandis, eloquencia, _e eruditionC CCTTCNE. TCAUTCIOS,
Primos, aut lolosin relicceraria putas, rel cerre velles.
Sed cum non sic, re inquie Aristoreles, nostrae facultarit
opinari, eoc, d canexe in Cano, e Combetilio dores
ExTAHE, Ve s eas assecurum re pures, caecus ommino (IS,
ec cibi nimium indulseas. AC animaduertant omnes,
quam levia, quam Falsa sine, quae Combetisio opponis.
Nam veilli decraheres, roluisti ad Adem perrinere, quae-
cumque continentur Marerrolosio; ee puracti, nullum
errorem poruille obrepere, nullâ vlera opus esse inqui-
sicione. Cerre non debuit Theophile, ira acerbe à ce va-
Dulare Parer Combetilius; quod aliqua in Mareyrologio
iudicauerit animaduersione digna, vel quod lapsu cala-
mi supparem Baronio Fccerie Surium. An ita execuris ad
Prima