# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0380
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0380?run=74
# Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4)
# Folio 320, page id 167783496X:0380
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=380
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000380.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

310
L FB. L. SFC Z IV.
officio Protelloris Theologix, quod per decem octo fere
annos cum cummâ crudicionis Fama, acque incredibile
Discipulorum Frequentiâ, _ reilitare exercuir. Sed ille
victor roluic cedere iniidia amulorum, _ aCCCNIE PrU-
lianum; prinium a Dino Dominico lacrarum Virginum
Monalterium instirurum, quod a prima lua origine per
quatuor e rlera laecula nunquam interrupra, magna
Religionis obleruancia, nobilitas praecipua illius Prouin-
cixe, e rorius Regni Aorencissimum in hunc diem serua-
uit.
Ibi P. Reoinaldus victis Aduerlariis, eotum se lirreris
_ orio, ee lacrarum Virginum ministerio denovit: re
invidix morsus cuaderet. Sed id Frustra medirarus est
nom illum acerrime lacessie Theophilus, maois suo.
quam ipsius P. Reoinaldi damno: ve depulsa ralide à
Pecro a Vincencia, se ipso Parro Reginaldo calumniâ
demonstratum co.
Certe rogandus eset Theophilus, vel Maiorum, e
Poncisicum imperio cogendus, ne caulam Conceptio-
nis Tmmaculaca piissimam contingeret: Nam cum
polsi optimis largumentis comprobari, ille nonnis
Cophilmaca, ex Falla cestimonia adhibet: qua (I PUTAFCE
euicuram, nisi luis eam mendaciis fulciret. Non dicam
quod ab alio oblerniatum est, illud argumentum, quod
ex Valencis alsumprum DutAE Pecrus Dominicanos
convincere impiecatis, e esse Forma legirimae, revera
Deccare concra leses arris (ilogiltiex, quae praecipiune
argumentaciones primae Aoura in Darii (quo loco suam
reponit Perrus) Praemillarum priorem habere riiuer-
Pam aftemancem; alceram rero cum conclusione fin-
gularem eriam attirmaciuam.
Si ad illam regulam expendamus argumentum cuum,
Verre, dum forma leoicima esse concendis: vel regulas
Dialectica ionoras, vel illis consulco abuceris. Nan
illud confecisti exrniverlali affirmance, leu (quod idem
est) indetinica proposicione prima se secundanesante;
unde inters conclusionem lingularem aftirmantem. Sed
hiscricis, aue nugis non immoror, habeoaduersum ce
orauiora, quae expoctulem.
Duabus superioribus Diaeribis existimabam omnem
ealumniandiarcem à ee exhauctam, neque posse quam.
libet