# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0452 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0452?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 392, page id 167783496X:0452 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=452 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000452.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.79 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. L. FB. TI. SECZ. Y. excernis, quod haspartes omnis rarionis e liberraris ex. odls perres desporice recacanimus, apperitum vero polirice, id est, quali imperio rationis obsequentem. Corpus vero oblstere nequie, nisi adc obstaculum, aue intrmitas, Sed ad eius nutum resitur, nequeagie, led agitur: secus vero appecitus, qui in homine porest eserationis le- quax, ee concumax; porest obedire, de reluctari: Ergo virture illi opus est, ve subsit rationi, à qua abertare porest. Ec cum aliunde ea sic lexrnivers; quod, (ve habet Dionyhus) insimi supremum actingat supremi infimum. ec racio in homine sic intimus gradus lupre ma nacurx incelligentis; appericus rero sic interioris nacurx sensiriux veluri apex, ee luprema perfectio; quid mali est, aur porius nonne OpOEret, rehae parres mucuo sibi Cuas dores communicene: Et P ex illa dire. ctione parris superioris parricipet appericus ordinem rationis, e aliquid libertaris, ergo capax esse pocest actusAudiosi, vel mali, ee ad minus peccari renialis, ve vera sic lex a Dionysio euulsaca, supremum insimi attin- sit insimum supremi. Ec his brevicer ac srictim dictis suxe propoliciones, quas re improbabiles craducit De- erus, Colidé hoc Fundameneo Cubsistune. Cui adde aliud ex Fchica non minus Armum de iin- mocum, habicum rirturis, auc vicii in ea Facultare collo- candum, in qua boni, aur mali ratio abloluatur. Ec cum hoc discriminis incersir bonum incer de rerum, quod istius cognolcendi inicium. Peu disponrio sc à sensibus cognolcirinis (Peu externi sinc. Scu incerni) illud vero Tolamens assequatur, quae proinde capax sc habituum, e vircurum, quibus veritas acringitur: Contrà vero bo- nihonelti, quod in moderandis afFectibustimoris, aue volupraris ex regulis cemperancix e Forcicudinis à voluncare sic exordium, actibus vero appecieus sensiriui verfciatur; alias s abColura rario huius boni honesti estet penes solum voluncarem, nihil prohiberet quin An- geli casticaris vireurem, Oxmones lururiae vitium sibi compararene; cum illi rebus castis, ilti curpibus dele- AentuT. Ex quibus omnibus plane consequitur in appecics senlitiuo residere rirtures, qua roluptarem carnis, aue rimorem morcis modereneut; quaudoquidem illius la , d MletiE PMe HcouB 132I, d BMIuM. brieu pliiuo ExM II ul plecli rionis naldec ME pl pima BIerI AX ilat 1i iim i re