# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0519
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0519?run=74
# Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4)
# Folio 459, page id 167783496X:0519
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=519
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000519.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DEPELLTAETA OBTECRTONES CARPERXF.
438
resrebelles, e concumaces, cum nullus sic, qui huiv-
modi praecepium obseruer.
Dumhosduos Auchores contero, quibus cum mes
prinaca (resie loquar) infelicitas, boni communis rario
iustic concendere; videntur mihi maleis convenire, se
distare pluribus: hoc verique commune, quod magnae
Aiducia plurima proterant, ee nihil pEOBCHC, ex mOrO
forte, quo a scholis imburi lunc, re credant se Cemper
cum pueris agere, ec sidem dictorum criamsi non
probene, praecipere. Hloc rero differune, quod Ludo-
nieus mulca iactet ad luorum gloriam, Perrus verd infini.
ICongeraE. _ Falsa ad aliorum intamiam. Ouidquid
tandem sic, non plus ririum, ec Cansuinis inest Ludo-
vico, quam PecrO: argumenco sinc, quae scribit ad
sinem capiris cerrii, nos aliquid aura apud plebeculam
scholasticam captare velle, nec nobis siperesse, in his con-
troversiis praeter connitia.
Haec rerba lunE, _ von, peaecerea nihil. VE verOre
ipsa repellam eadem, qua delibereace, methodo, eria
mihi, de sciencia media distinsuenda censeo; originem,
inde vel repeti, vel refelli porest: ipsius essentiam; de
tandem proprierates, aue consecuriones. Circa quodli-
bec horum capicum Thomictae, praecer connicia, qua
Adverlario relinguune rrenda, habene insuperabilia
degumenta. Infinnaui qua ex primo capite delumuneur.
Si Deus cornolcar creacutas possibiles in tua estentia, ve
in cause, e inmedio cooniro, lubinde coonolcer Furura
condicionara, vel absolura in eadem essentiâ, qua est.
eius obiectum adaequarum, non nude sumprâ, sed
determinara per decretum: Si haec Principia, re Cune
solidistima, Benc, unde scienrix medix oriso? Oux
sundamenta, quibus innici postic. Nulla plane nise
commentiria. Guod Paris deMon(EFaNE CONATUS RCCEM-
tiorum omnium supra a ne relari, quibus hoc immo-
bile principium euerlum roiunt: cerre non ita allabora-
rene in ltabilienda sciencia, de labetactandis nostris
Principiis, si nihil haberemus praeter convicia, re dicie
Ludonicus per summam excitarem, aur insciriam; hoc
secundum malim credere, quia doctrinam hanc lchola,
qua forte masiscinctus, quam imbutus fuerac, omnino
deleuerunt, quibus derinetur, occupationes quoridiasa