# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0544 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167783496X:0544?run=74 # Title: [Libri Quinque Apologetici Pro Religione, Utraque Theologia, Moribus, Ac Iuribus Ordinis Praedicatorum. Adversus Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ...] Libri Qvinqve Apologetici Pro Religione, Vtraqve Theologia, Moribvs, Ac Ivribvs Ordinis Prædicatorvm. Adversvs Theophili Raynavdi Tres, totidem Petri de Alua libros, aliquot Epistolas Ioa. Launoij, Expostulationes Carterij, aliosque: ... (shelfmark Leibn. Marg. 210:4) # Folio 484, page id 167783496X:0544 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167783496X&page=544 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167783496X/jpgs/default/00000544.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2P. III. SFCT. 10 ARTTOYETS SEEVNDNS. Tria subsidia, quae adveniunt morruis, ex com municatione vinorum. PONCFDEMVScibi, quod opetose probas, homii Lnum ociosssime, Fucharistiam re Cacramentum esse cibum, ee medicinam, e sumentitantum conferre eraciam, rel remittere peccata quaecumque ex opere operato. Depana remporariâ concedimus eriam, En chariltiam non esse per se insticuram ad illius leuamen. aur indulgentiam; Ted non est dubium, quin rarione communi Sacramenti, qua sratiam contert, et augeE, e habet adiunctos motus omnium rirruum, ecillosciet, aliquid poena debita collat: nec puro re negaturum, illam remistionem poena, rbi nostri iuris fucrie, posse aliis communicari. Id enim habet ex communi ratione bonorum, qua Aideles sibi mutuo dane, qualis cst, illa remissio poenarum, vndecumque comparetur: neque enim, re in aliostransterripollit, rerum est, quod dicis HUMCTO ~O. Vt vis satisfactiua possit transferri, debere esse cermen operum nostrorum liberorum, (5 proprietatem istis ex natura rei adnascentem, de qua tanquam domini Fossimus disponere; cumsmodi, inquis, non est vis remit- rendi reatum paenae temporaria ex opere operato. Sicua probatio efficerer, qued proposuisti; excluderet incer hdeles commercium indulgenciarum, nec posser guis, quam lemel luerarns est, rili riuorum, aut MOE. cuorum communicare; quia indulsencix dantur nodis, quali ex opere operato. Cerre non merimur illas ralore operum nostrorum. Dices, eas heri nostri iuris, de Proinde nos polle aliis impereiri. Ouidni idem dicas de remictione Poenx ex opere operato, per quodliber (2- cramencum collectâ. Nonne perinde nostri iuris ett, ac indulsencia: Sihanc negare nequeas communicabi- lem aliis; cerre non poreris, nili procerreasas, disten- ciri, quin eadem sic racio remictionis poenxe per lacra- entum, e per indulgentiam. Alias, cedo discrimen. Flabemus ergo ex hoc capire, prodelle posse commu- eionem aliis, Praces communieantem. AEqueMXCMU.