# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0071 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0071?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 23, page id 167915642X:0071 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=71 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000071.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. C. ONS EHSVS FR AN CZSCAN. 2t viram que partem, re actu sibi propolicam, elle rere pro- babilem; scilicet, illud quod subripic Furriue à Domino, eseluum, e non Cuum: teneri ad resticurionem, d non reneri: rirde indifferenter ex duabus parcibus simul pro- Polris, poltic licire quam libet roluerie amplecti, haben- do limul consensum paratum ad alteram Pastem, re le- curam ad CaluLeM. Tocorero opulculo, sive rrgeat aduerlarios, seu ret Bondear, non aliud aroumencum verlat, quam quod nos primâ clasle repoluimus, ex principiis (ynaerelcos repe tirum; id que non cora ca amplicudine qua prolequuri sumus, iuxta rarios mentis gradus, Ced ca cantum Parre VIgCE, Quam MerCOTIS ex DeluGO, d D. FaGHaNUS ex Caltropalao obiiciune Sanchez, qui hanc controversiam grauissimam de ru lesicimo reriusque partis concradi- etorix, ad cum satum renocat, quo subcilissimus ilte Scoricta deduxit. Ouare, re cerra methodo quas fusus proteriprobationes digeramus, ad duo arsumenca reuo- co: quorum primum pocest hâc Formâ proponi. Ad Vici- eum cuiuscunque opinionis probabilis aliensum, ec rum, vecestarium est, mentem rerique parti concradictoria assentiri abSOIuEE VE rera, Sc re FaIsa: quia indicium opi nionis probabilis practicum, est reluri conclusio deducta ex principiis Cyndereleos derebus asendis, cuinsillarione alsencitur, ee riillius, cransir in altensum rei illaca, re ve rx X licirxe, aut secus re Fal(ae de illiciea: aEqui LCpUGNAL incellectum, assentiri rerique parti contradictoria. Maio- rem provositionem concedune adverlarii: quare San- chez licet renvar posse incellectum, ex principiis incrinle- eis, habere assensum veriusque partis contradictorix, 2d- mietie tamen elici posse a principiis exrrinsecis, id est, ab authorieare Doctorum, qui alterveri parti Favent. Id vero omnino repuenare probat noler auchor; primo ex Scoco5. 9. quia, inquit, in ConradiCtOLMS neSAHO non Polum remoner affirmationem, sed eciam iplam rem attirmacam, ideo nullo rempore, nec reipsd, nec cosi- catione intellectus, dux contradictorix poltunr simut esle rera. Idem declarat 5. X. ex Seoco in 4. Mlecaph. qua ll. 3. rbi incerpretatur hoc commune dictum, concradictoria non posse incelligi, aue rix: quia non poltune, inquies imus concipi ve rera cum assensu, quamuis nihil vecet B iii