# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0100
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0100?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 52, page id 167915642X:0100
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=100
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000100.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DISD. I. SECT. I
rem in dubiis ex praecepto sequi iubene, anreponendos
esse recentioribus, qui id consilii esse volune.
Opusculum confecie Amadaus quindecim tractatibus,
ee risinci quinque supra centum propositionibus de re
bus torius Religionis granissimis, de Peccaris, de Chari-
cate, de Fucharistia, ecc. quae omnes Ccent pro libertare,
aut potius libidine, contra legem; _ adCo COmpertx no-
uicaris, ne quid aliud dicam, renullum antiguorum Pa-
erum qui alsentiatur, rilo opusculi loco cicatum legerim.
Duid hocrei est. Tonorarunt ne ilta Sancti Patres, aut ta-
cuerunt: d h de his aliquando illis fermo fuit adeo ne
contempri lunt ec deiecti, renullam illorum rationem ha-
buerit Amadaeus, et in recentioribus cirandis Cedulum,
Pisuerit aliquando reculisse:
Onamnis alix decsent causae damnarionis huius opus
culi, canto SS. Parrum quem pextere contempeu lonse
oraviorem ea qua cranstixum est, censuram commere-
batur, hoctancum nomine, quod propolitiones centum
viginci quinque d se propusnatas, nequiverir aut negle-
xerit, alicuius 55. Parrum suffrasio munire. Dices For-
re pihil de bis seriptum ance Scholasticorum laculum,
Led noua esse illorum inventa, quibus doctiores e dicio-
resenasimus: verius dixisses audaciores. Non dubiro illis
omnino intacta, quod pro obscoenicare rerborum, laluo
aurium honore, nequeant efferri. Ouid sD. FlieronymuS
has pudendas e pucentistimas quaeltiones ex Amadaeo,
omni ejurata rerecundia, e reverentia publica legeret:
Nonne in illum quod alias in Sabinianum scribieret: Ha
betoluerum sceleris: non possum tibi inserere quae seripsisti
proh nefas non possum ultra progred; Prorumpunt lachry.
ma, ante quam verba, (5 indignatione pariter C5 dolores
in ipso meatu faucium, spiritus coarctarur. rbi mare il
Ind eloguentiae Tullianae ? Vbi torrens puuius Demosthe-
nis? Nunc profecto muti, C vestra lingua torpesceret.
unuenta est res, quam nulla eloquentia explicare queat.
Repertum est facinus, quod nec mimus finsere, nec scurra
indere, nec atellanus possit effari.
Nonnullos audiui cestantes, se lecto quaectionum
SyIlabO, Prae SCeleTUI QUX exCULANEUE, _ elCVANEE
acrocitare cohorruiste. Fequis neser eos, qui Ragiria ex
senuando lundent more sexpenris, qui probabilitatum