# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0190 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0190?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 142, page id 167915642X:0190 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=190 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000190.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 4.2 158. T. SFCF. II. inquic, subdicum lesem principis resoluere aliqua a Catione, aur exceptione: AEqui Dcus prohibet in eocum incerticere quemquam: Frgo iniqua est quacumque lex humana, de Fcclesialtica, cum poenam morris constit, nisi prius iildem criminibus, id genus supplicii fuerit lese dimina Cancitum. Inde plura corolloria infere: primum, fures nisi sint srastatores, de domos inuadant, non licere damnase Daenacapiris, cum Scriptura eximat ab hoc suplicio, nec vila e caelo inquie, hactenus bulla delata sC, quae FuTCS d lese tromicidium prohibente, excipiat. Addit secundo, adulseris indictam lesc receri poenam mortis, remistam esse his Christi rerbis ad adulceram, nemo te condomnauit neque esote condemno. Faceor hanc Scori opinionem sIn- sularem esse, de quamuis humanior sic, lonse camen re- cedere abru, apid omnes recepro, queim S. Doctor va- lidissimis argumentis contirmat, ab ip (aMEE NatULE et 1a tione nacurali deprompris: Quare citaca quaestione art. I. de 2. docet, perinde licere auchoritare publica improbos morre multare, ac priuato cuigue animaneia interticere Sibi noxia, aut vrilia ad alimeneum. Flarum omnium astertionum rnica est rario, qua Sco. ti arrumenta dissoluit Cajeranus, atque inquit, nOn OPOL cet aliunde mendicare respontionem, quam Colido a fun- damento; cui D. Thomas altruxit coram de homicidio doctrinam. Nulus, inquir S. DoctOr, aFF. T. DecCat vuI rei, ad querri est a natuITE COmpaTata: atqui planEX d animantia omnia subduncur homini, dc in illum reFerun- cur: Frgo ius habet illis rrendi, eaque incerficiendi si no- xia sinc ad arcendum malum, aut si veilia ee profcua, 2d captandam inde reilivatem rolupeatemque. Articulo 2. eadem Fere argumentatione probat reipubli- exlicere, illaeso Decalogo improbos incerfcere, quia sIcuL ius homini comparatum est in animancia, quatenus ut illius commodum creara ee ordinata suINE, Ex PerPetUEna curx lese, quae inferiora superioribus annectie de (ubdil caulis, sicur eriam membra, et partes corporis ad illius incolumitatem referuntur, de Si Corrupra SinE, necesse ett ampurari, ne torum corpus inficiant: Aequi, inquit S. Doctor, eadem est ratio ciuium e priuatorum homi- num, si cum republica conferantur, qua est animantiu