# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0193
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0193?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 145, page id 167915642X:0193
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=193
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000193.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DEFENSIO IVSTITLE.
eiculo quari, nisi renobis inuiris adiuncta est nostra in
columitari, ee inde segnutura, sicur ex ralidis remediis;
nasci lolet quaedam debilitas corporis.
Hlac distinctione prami(sa quasi Face, tencbras omnes
ex hâc obscurissimâ quaeltione dispellit S. Doctor, e le
probationi assertionis accingir, acque ita prolequirur:
Ex inculpat à Cui detensione adiiersus agorellorem, duplex
existir eftectus; nempe salus de incolumitas sui, e mOrs
asresoris. Primum nihil habet mali, quia innascitur re
ous omnibus amor sui, ec Cux incolumicaris cura. Impe-
cus vero, e actus ex aftectu naturali in bonum, sua origi-
nehoneltus est, nec aliunde riciari porest, quam cum finis
non apcatur, illurique oblique auidius, ec maiori deside-
LIO, BECONaTU qUXPIE quam convenirer. Atque ica qui le
curacur aduersus aggressorem, peccare quidem porest, l
indietae cupiditate asac, si modicae iniuria d vi opPOnaE
caximam, SI leie damnum graui viciscatUE: 2E rerO SI
ram eancum tucari relit, nec postienih occilo aduerta-
io; nihil peccat: quia quisque sibimasis, quam exeteris
mortalium, rivere de bene velle debet.
Hloc D. Thomae argumenro ralide refellitur opinio
cecentiorum, eribus propolicionibus explanata, qui vi-
denrur omnino dare cuique hominum ius in alios, Par
curi nostro in bruca, auc reivublica in ciues: unde non
tumus cruenta ex horribili, quam neceslariâ consecutione,
ex Fallo et peltilenci principio, praecer alias innumeras al
ertiones, hastres deducune, quibus docemur aliorum
orrem ad nolerum commodum, perinde ac brucorum
Caedem ad noleram rrilitarem reterre. Hlinc data licentia
certiciendi calumniarorem, quamuis tamam non ricam
impecat; de insequendi atque occidendi aduerlarium qui
lapam impesir: hinc permistum riro, rxorem cum adut-
cero contodere. Duis non ridear has assertiones inculparae
Curelae, d D. Thema Colidissimis fundamentis metas con-
luuras praereroredi ex convellere, nec contulere tancum
ulta detensioni riex ec honoris, sed rindictae odio, aliisque
lauis afFectibus indulgere: Neque enim ex D. Thoma
leoulis, id est, ex ver a legis divina incerpretatione, licet
hri privara auchoritare vuius vindictae sudio, ence
Peae ira e odio excaecacâ, quid quid iudicibus non liceret:
Equiribi Force d 2o prouoeacus calumniam instruxit, auC