# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0196 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0196?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 148, page id 167915642X:0196 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=196 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000196.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 14B DFSP. T. SeCT. II. Multa habee de homicidio VVendrochius Noris ad i pistolam quX FOTA est FerC de hOCAFGUMENEO ex SS. Pa pribus collecta, omnino probanda: 2 quibus abstinemus quia Paris quod e re nostra est D. Thoma documen- tis distoluuntur quaestiones, Apoloria Caluistarum ob rectae 88. in quibus dirimendis intudac Vvendrochius. Vellet exprestis Scripturx rerbis doceri, Deum iussisseve latronu de insolentium vitX PAICatUF, et ad naturaliS rarionis iudicium non esse referenduin, quando liceat, quando non licear proximum occidere: nam generale praecepionihil aliud prohibetur, quam ne quis alium, sine causa legitima interticiar. Respondeo rationem nos do cere, (ola authorirare publica homicidium licitum per le ese, re medium ad communem eranguillicarem, a Pet nata porestare numquam; sed ad summiium nos illud patis re accidentario junctum ricae nostrae defensioni: acque ru eodem D. Thoma _ Cajetani exempIO VEAE, (ICUE Feme diis quaerimus ralerudinem, minimé reto qua ex illorum ri, aueru consequitur infirmitarem, quia omnino pia cer incentionem accidie; ica de morte agerelloris adjun eta accidentario nostrae Caluris defensioni CatuiimuS. Inde in prompeu est responsio facilior, ad difticilem e reputat Apolosicta insolubilem quaestionem: Cur vica seruanda causa occidi porsit agoreNot aliquiando, lo noris aurem cutandi sratia calumniator nuniquam, cun camen multis honor lic longe charior rita. ArgumencuL mulris peceat, et omistis solurionibus V Vendrochii Cars idoneis, ex nostris principiis respondeo, comparationeu honoris ad vicam ese ineptam; quia SIE FCTIII qua al dinersa Genera perrinent; quarum nos docer aristoreles vix probe rinquam insticui comparacionem. Prarer hoc ricium arsumentationis à collatione rerun dispatatarum, aliud superest lonse grauius: ponit can quam in contesso apud omnes, quod Falsisirum est, mot tem asgresoris optari ee eligi ve medium, ad vicam let varidam, ac proinde adhiberi posse quali veitem de nC celtarium; ad honorem rindicandum rita potiorent Jam millies diximus, morris delectum remedii, non ac inculpacam ricae, mulcominus honoris; sed ad cul pabiletta defentionem, de rindictam illicitam perrinere. igebis cur non perinde mors calumniaroris acjune