# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0231 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0231?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 183, page id 167915642X:0231 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=231 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000231.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DEFENSTO RRELTOIONIS. lionem institui, quae arsumento et aduerlarii conatibu transendis rila est OpPOEcunIOE. ARFTCYEVS PRTMYS. Ratio Relicionis ex desinitione virtutis Chri- stianae constitua. E virture librum CeriDCeraE BrucuS, grauissimum re aic Tullius, e suo nomini inscripeum, quo republi ea Tulis Caelaris Trrannide opprelsa, de Triumriratu iam extincta d Senacu pulsum, ec a negoriis publicis racuum, dicir se prouocatum ad scriptionem rerum philo(ophica- tum, minus quidem ipe oracam, reiliorem tamen nobis eius consulatu, ec quacumque reipublica administracio- le. Beuri librum miris laudibus effert Ouinctilianus: eo amque dic, non cam hominem, quam iplam rieturem libivideri loquentem audire. ETac commendatione sin- Sulari, ausec dolorem ex anciquis monumentis amiste canei chelauri. Longius ab ingenii peaestancia Bruti, qui de cloquentia cum Fultio concendebat, absum, quam spe- are polsim hanc franissimam lirteratum iacturam se drciendam. Verum si eruditione de eloquentia, tanto lceruallo a Bruro distamus, aliquâ camen similirudine loumenci, nos Amadaei importunitas conjunxit, ee ca- eris doribus inferiores, aliquầ camen ratione luperiores umus, rirturis intula ee Christiana praectancia Cupra horalem, quam unicam Echnici nouerant, de proleque- bantur. Ad eam rero Brutus natura e sudio, e exem- elo Caronis Auunculi, comparatus fictulque impen se col- derat, e memorato libro laudaverat; sed cum illi For- lina detuisset, prorepublicâ, id est, pro rieture aduer- us patrix perduelles, sibi riolentas manus inculit. inter moriendum rocem emisit, parum se dignam. ellatus se virturis amore coeco, rnam coluisse quali ummum bonum; sed errasse, et iam agnolcere ricc- cetui ranum elte nomen, de Forcunx ludibrium. Porte in Deenam tancae ignauix vilum est Deo re liber ille de rirtu. periret, quem Auchor postremis rirae rerbis retractave al, de quasi (ponsia deleuerar quid quid in eius commen- lationem scripserac. Sed quam Brurus rircuris caulatr M iiis