# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0236 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0236?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 188, page id 167915642X:0236 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=236 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000236.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 288 à Tentu aut a rarione, aguneur porius quam le le 25aneda movcanE; certo ramen ictu, dirigente DeO aCTInSUNE, ut quem apperitu innato Feruntur locum e bonum. L OnSC alia eltmorus ee appecirus animantium ratio: afficiuncur namque rebus casque duco sen su apPecunE e quarun allecta illecebris rolupearis, quo uno bono duci possunt d de capi. Flinc media Tune, inter reS experres rita ec lCn sus, de hominem rationis comporem: eminent (upra In. simum ordinem, quod ad minus sentiane quà canc, ee vo lupraris sen lu pelliciuntur ad paltum, et ad generationem sedignorant quo ferantur; quia supra illorum caprum et incolumitas sui, de torius speciei atque ornatus rniver quem praecipuum generacionis de paleus finem, divina la pientia constituit: eoque non Colum impellic, reres ind nimes caco impecu, sed eriam ducir rolupratis illicio, a admover Aini ac bonohonesto, sibi prortus ignoro. Ab hoc secundo ordine, quo animalia reponimus, facilis el aCcentus ad supremum natura incellisentis, cuius had Cumma dos est supra bruca, venorie, qua ec quo cat, lec viam, qua Fertur ad nacurae bonum honcctum, mectu quibus ad hocrrendum sic, d finem quo sic Fruendum, neque solam volupearem senriar, ex cibo ee Generarion quod animaneium est) aur ex qualiber actione rectâ, led etiam bonum honectum insequatur. Etinc colligere licer quod probandum Cusceperam; ho minem à rarione aberrare, e à lud Corce in brucorut desciscere, dum lemoro aut postpohro orticio, ec honello, quidquid eandem agac boni aurindifterentis, si indelo lam, auc cerre primam voluptarem auCuPetUIE. FTinC na Ccitur, quem Cicero arripuit in argumeneum pudor ro lupearis, etiam cum vircuri Pudemus. Elinc dictum à C. cerone, nos occultare appetitum volupratis, etiam. cum s mus crectiores ad virturem: ex quo inquie intellisitur, con poris volupearem non sacis esse dienam hominis praestanctu eamque concemni de reiici oporrere; de rictum culcusta quecorporis, ad valecudinem, ec ad vires, non ad roiu Pracem esse reterendum. Nec enum volupearis cupidicas, Snimia sic ( id est Si prima aur Sola GuaeFaTUT) non minu displicet, de iure improbatur, quam iactantia de Sloriaud reinde Facile agnolcas communem hominum sensunt divinxe lesi melius convenire, quam Theologorumnou 5D. II. S PCX. Y.