# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0253 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0253?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 205, page id 167915642X:0253 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=253 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000253.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DEFEN BTO OR AZFONYS. cium esse donum minus liberalicate resiâ, quod non de ceac a principe erosari: cedo igitur calentum inquie Cy nicus, maius est inquie donum quam a Crnico Deri AuE capi debeat. Non distimilibus praectisiis, de illiberalibus argumentis Amadaus ec aliqui Theolosi eludune ofticia Pieraris, Fallune Eccleliam; de lesibus divinis aFque EC- Clehalticis ludificantUE. Secunda huius Fractatus propositione, Moniales ex Lettio leuantur a Pensohorarum Canonicarum priuatin Loluendo. Cerrum apud nos est, illas minus eo oneresca- uari, quam relisiolos, qui ex eleemosynis riuune, aut Cle. ricos qui Cacerdoriis poriuntur: quia dorem conculerune Monasterio, qua ali possune, vel industria ralene, ve sibi victum comparenc. Si vero haec desine, id est, si susten- cencur eleemolrnis rel redicibus eorum, qui monasteria ExcruxerunE, _ dotarunt alendis rirginibus, quae Deo Pacent, et inducta sir consuerndo in Monasterium, hocas publice recitandi; perinde existimo hâc lege reneri ad il- ud pentum, ac Clericos e religiolos protessos. Dui hoc Penso Theologi eximune Moniales, ee protessos lacris hondum iniciatos, incerprerandi sunt de iis, qui sua dorc auc industria riuune, non piorum eleemosynis, CuM PrO- dencibus à Monasterii inttirutore relictis, nec inducta et eruata, vel vinquam invaluit consuecudo recirendi ost- Clum. Acque ab hac sencentià non lonse abest Caietanus, Cum docet reliosolos, ex lola profestione non astrinsi ad horascanonicas, nisi accedane aliirituli, à sipendiis et leemolynis, rel à consuetudine, de hâc conditione exculo obinionem Serrae, aliorumque Thomictarum. Ouod rero eterr Amadaeus ex Caramuele, et Villalobos, non polte laduci in Monalteria monialium consuccudinem hotas anonicas recitandi guae vim habear legis, quia deest ad oc neceslaria authoritas; Duis enim id iuris contulit pue- is imberbibus 9 fammis, a quibus inicium sumpsit haec Consuecudo? Eficacissimum rocat Catamuel hoc argumen- cum. Fgone dicam furile, subcilius Cane est, quam Coli- lum: Sed his nusis auc arguriis mire capicur hic author. Aec verius est quod Amadeus aHtert ex Arasonio, Serra, calleso, huiulmodi consuecudines Monialium ex deuo- lione voluntaria servandas esse, non sricto iure, quod er conscientias. Hac omnia conticta dico in sratiat