# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0316 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0316?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 268, page id 167915642X:0316 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=316 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000316.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DESD. TI. SECT. V. IS Tactum erat. Id rerum Pateor, reltrictionis mentals beneticio, nempe Fispano idiomare primum, deinde la rino, Pullguam anua ul palle, Calumnuss canos auctum, prodiille, Amadxo parcim inceiptell, Parcim authore. P A R A BRABH FS PR LMVS. An liceat pacto expresse se oblieare adrem tempo- ralem pro spirituali conferendam. TEOTO candem SE, prima PFOPOSITIO ex TAnMeTO, a simonia exculans expressum pactum, quo quis le adltrinsir ad rem remporalem, pro spirirsali conteren- dam, Cst TFE. apud Aquilam; de veerque in assertionis par crocinium cicat Caieranum: Aquila quidem 2. 2. Gua st. 16. arc. 3. quxe duos cantum habet, et de prxcepto Adei dilpu tat, de simonia vero ne verbum quidem. Erratum illud corrisic Amadaeus, sed in aliud impinsic, cicaro Caieta- n0 2. 2. Guaest. 100, arc. 2. rbi nullum verbum habet, co- rum qua ex illo refere, sed diversa prorsus omnino, quae Stacim adducam. D. Thomas aliud omnino, quam quod obrendit Amadaus, docet quodlib. 5, aFF, 23. GueM CIFAE. cum simonia inquic circa emprionem de renditionem consistat, hic diltinguendum riderur. Si pexelatus incen- dac eum obligare, cui dac beneticium ad compenlatio nem, sibi aur suis Faciendam, simonia est: Si aurem nolit obligationem inducere. Ced tancum aliquod inde com Odum CAPECE, Praua esE, ee carnalis intentio, nOn ca- Men SIMONiaCA: Quare D. THOMAS a DECCaTO nOn exCULaE illum, qui contertbeneticium, eo animo, re iure etiam anricicix aue grari animi, aucupetur aliquod emolumen- cum. Ouid dicturum pucas ad duas quaestiones, quas lub. iunsie Amadaus, si beneticii collaror paciscatur, de illo commodo sibi ex amiciriâ, aut ex graco animo, aduen- curo: Nec tantum a D. Thoma hac re disseneie Amadaus, led eriam a Ccipso: nam re hic retere ex Soro, de simo- nia rerum spiricualium, idem indicium ferendum elt, quod de luCTO Ex MULHO CaPEaTO: Acqui iplemee damnat opinionem Philippi a Cruce, qui concedic lucrum ed 268