# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0409 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0409?run=74 # Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2) # Folio 361, page id 167915642X:0409 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=409 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000409.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE VERTTATE SPLEVLAEITA EL LRACL.5DA roiudicio, quali quadam menris ad rem colimatione, dt ictu destinato aEtinOREUE. Vnde Cubinde paFCEMale CAFDE Fagnanum, quod ab opinione probabili, seu indisterenti ad verA _E FALSUML, OIMINeM ABFOZCE YCFITALEI NaTuIEE incelligenri singularem de eximiam, quamdiu in reguili- beio manee, quamdiu illam lacee lui iudicii, quo veluri Cagirra, actingitr veritas, ICu CUM sC PercePia conve- niencia. Ad huius rei obsenrissinae lucem icerum obseruari re- lim, convenienciam de quaagimus, in qua sicam dixi- mus esse rericarem, bifariam auc eritariam imporcari, de coplane modo, quo rempus sionificari aiune grammaci ei. Id rero eriplicirer concingic: primum macerialiter de relognient Cchola verborefticaci maois quam eleranci, se quasi morruum nominibus consioniticacur, s hoc voca- bulo Cana imPOrtatuE tempus serorinum, quia Reri Colet Ca diei parre postrema. Verbo aurem Canar auE Canabat honiheaeur Formaliter, de expressius ex quasi riuum: quin ca est supra nomina verborum dos, ve cempus quo res SigmHCaTa PCraSItUES nocetur, idque hifariam nempe directa ex exerCIFa ve loquituE CaietanuS, rel BGNaLA, Seu retexâ Ronisieatione. Cum dico quis Cangs aut canabat tempus serorinum consignitico, quia rum temporis Reri tolet haec refectio: resexam, de hignatam rocar srnifca cionem Caieranus, cum addo, nunc hora post meridiem Octana rel nona canatur: et hine aNurgimus ad veritaris rationem. Certum est eam menris convenientiâ cum re constare non quàcunque, non marerialicer quali Le mOx- cua, sed cognira, ec exercira, quod soli comperit iudicio, cuius rim et sensum, sic licet interpretari: quod concipio nihil disferr à mea cogicatione. Nominibus perinde ac verbis, nihil recat cempus importari, sed lonse diverta elt verorum que signifcandi ratio: nominum reluri mor- tua, verborum exercira et, de expreor: quo exempla elucere puro reriraris norionem, qua illi insic tantum ope- rationimentis, qua Cui cum re collatione directâ auE Ke- Aexa sid enim perinde est) mens staruit, rem ica se habe- re sicur ipsa indicat: et cum ea vis arrinsendae conformita tis lingularis sementi, re caeteris rebus praester, de rni sudicio vindicetur, ve ab aliis differe operarionibus men- is, hinc euidencistimum, uni iudicio composicione aue