# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0438
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0438?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 390, page id 167915642X:0438
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=438
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000438.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

390
DIsF. IV. SCCI. 1
nicenciae accedere, acrriti us rlris v. or. Calt
caris, quae doiear membrum Christi, peccaco luxuria la-
ctum membrum mererricis: quia dolor ex illa curpicudi-
ne conceptus, Coli Christiana casticari aduerCatur, nec ad
odium peccari simronix, aur decractionis perrinet; quo-
cum tamen ad reniam aerricio necellaria est, ex dupli-
ei regula cerrissimâ, iniuriam Reri Deo expectarione re-
nix dimidiacae, d omnium lechalium, aue nullius con-
ferri remissionem. Fis ad de nullum condonari, cuius
non praecesserir deceltatio vere Christiana: neque enim
Deccata rila cordonac Deus, nisi nobis displiceant, non
quomodocumque, sed ex moriuo supernaturali: nec cum
Deo grariam possumus inire, nisi omnibus peccaris letha-
libus deleris, quorum si vel minimum supersit, impedi-
mento elt amicirix Ceu reconciliationi cum Deo: Fr∞O
recractarione d displicentia opus est quae ad omne genus
Deccatorum perrineat. Er cum acrricio ex casticate rnum
luxurix speccarum decesterur, nec sele ad alia, quae curpi-
tudine huic ricio singulari carene exrendac, non estidonca
e sufticiens ad remistionem peccatorum, etiam adjuncto
Sacramento. Ex iildem principiis
Deduco e addo terrium asserrum, quo à V Vendrochio
distentio, Mercorum camen assenturum non dubiro; hanc
recractarionem seu displicentiam inera fines actririonis à
concricione diverlam, clici posse dono Fimoris, rieture
Spei Theoloricx, de Justicix, ac Poenicencia, quae adjun-
eta absolutione Paris idonea sc, ad Peccacorum remisio-
nem e reconciliationem cum BCo. Primam asserri pat-
rem, ex principiis de distinctione rirturum demonstro.
Spes ex apostolo distincta est à Charirare vircus, multo-
que id enidentius est de: Poenicentia, quam secunda virru
cum elasse reposuimus, Sue mulco à Charicare remorio-
rem. Ilarum rero rieturum, qualibet derestatur pecca-
tum, re a Cuo bono dillentiens: Paenicencia quidem (qua
Benus elt Tustirix, aur verius ex mea opinione est illius
Supplementum) poccatum odic, ve riolat iura Dei, aue
S Laedancur, qua porest Calcem dolendo relarcit. Spes re.
d id mali culpxe odic, ex ad Cummum bonum, cuius Frven-
di desiderio renemur, ius nobis aufert, de xrernae milerix
addicir. Illa aerritionum genera iusta esse, nemonisi ha-
o negate porelt, cum a notilistimis risrucibus intus