# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0454
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0454?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 406, page id 167915642X:0454
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=454
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000454.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

406
DTSD. IV. SECT. I.
currit rellet (uo Pansuine redimere, nec credibile est quod
aftere VVendrochius huiusmodi Factorum cognirionem,
non esse a Deo pecendam, scuriiuris, re hoc discrimine
istius rincibilem, factorum vero invincibilem probet.
ACque ex hoc argumento quamnis inMUMeFA SUIPFetaNE
NCFCOTO, secus quam cum VVendrochio concludendum
est; iliuo sententiam non saris sibi constare, C5 dum in-
ter Casuistarum laxicatem, (5) Parisiensis Theolosi rieorem
mediam inire viam centat, res disseciabiles miscere, eaque
verisque concedere; quibus datis, in suas partes à quoque
non aere pertrahetur Negoricturos Caluictas omnia in-
nincibilicer e inculpabilirer ionorari posse, iplamque Det
rnicatem, imo e existentiam: nam eria objecimus im-
Piis claustra, coridem sune limires quibus à Caramvele,
aliisque Caluistis secernimur. Caramuel eodem Arriculo
citatus naturalem vocarignorantiam, quam hic e nunc
homo superare non porelt, nihil moratus neglisentiam
addiscendi res iuris, nec dubia grauia, quae inserie (yn-
derelis, eriam sceleratistimis, nec peccata quibus illam
oppreserune: Denique contusa s permixta perperam
Probabilicare (peculariua cum practica, quamcumque co-
rnicionem Dei, nisi abeat in euidenrem, censet permie-
ei cuique de existencia e prouidentiâ Dei, seneire quod
libuerit: canca intercapedine à se remoros, non video
qua ri polsic nos ad luas Parres pertrahere.
Nec puro ricturum Theolosum Parisiensem, nihil
Prorlus eorum qua ad lesem nacuralem perrinenc inuin-
cibilicerignorari, nec inermis de nudus aduexsuIS verosque
remanlurus est. Pribus praesidiis invictis concra Caluictas
muniuimus, coridem illi extruimus contra Theologum,
a quo differe, primo quod nolit, nec puret necessarium
leoirimum probabilicaris veum, altruere huic opinioni
dejonorantia quacum que iuris naturalis culpabili; secun-
do dissencie, quod neget hunc esse sen sum SS. PatruM; ab
illo differt certio, quod ienorantiam huiusmodiiuris nolie
hieri culpabilem ex Colo Deccato originali. Id camen vide
cur insinuare Vvendrochius: huiulmodi enim iuris natu-
ralis, ideo nullam aut raram Auoustinus ee alii Patres da-
si ignorantiam docene, quia cum Ec congenitum, deleri
neGHCaE in EOTIM PeF pecCatuM, e SIE Perperua quali
scacurigo granium dubiorum quae hominem praerer ott-