# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0457
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0457?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 409, page id 167915642X:0457
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=457
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000457.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DEFENSIO MIERCORT.
in Christum. Non immerico haerebat VVendtochius, an
rerum postremi generis sibi admictenda esset aliqua ignon
rancia iuris posicini, cum illam si quid eius argumenta
Probent, perinde ac iuris naturalis excludane: quia porest,
imonecesse est ad Calurem curari lumine diuino, s preci-
bus expetatur, nec vilus obex ad(IF. Guarc argumentum
illud excipio responsione, non minus ipti, quam nobis
necellaria lucem astulgere, nec rili deesse homini, pro
cuiusque capru e Statu disparem, quae prosrelu ausCaTUII.
E primi illius radii cum Fructu excipiantur. Neque enim
insidelibus nesaciue adelt, nili remotissime lux, ad fdem
dc ad ob scuriores iuris nacuralis partes aperiendas: VenOn
sic illis impuranda ad culpam harum rerum ignorantia.
Ouidigitur mali habet carere posse ciera culpam abstru-
Sistimae rei cognitione, qualis est de mendacio leui, nul1a
Srauissimâ causa honestendo, cum ciera nouum peccatum,
infidelibus negacive desit lux ad Adem proxima quae cul-
Pabilem illius repullam etticiat. Oua reroratione, et qu’a
recula stami postir ignorantia invincilis iuris naturals,
diximus 2. Parte quarta elasse Arsumentorum pasina
Ned ralidiora rila Cunt Mercoro, ad rem propoicam
297.
consiciendam, argumenta Eltii, quae refellit responsione
ad quarcam relolutionem. In hoc enim tora vis polica est:
cum duo per se connexa sunc, verum que eligere censen-
dus est, qui illorum alterum accipit roluntarie: et cum
mendacium pertincat ad genus matimoralis, illud elise-
re repucandus est, qui mendacium quâcum que caus â ho-
nectatum proculerit.
Fallam demonstrat Mercorus primam propositionem;
neque enim censendus est rerumque eligere rno accepto,
qui illorum connexionem inculpabilicer ee invincibiliter
ignOrat: ita si quis cicutam puero demonstrer, porest in-
cuipabilicerionorare, esse speciem herbae renenolax, quam
E Sulter ex moriatur, immunis erie a reacu morris rolun-
carix. Adde aliud quod ad rem spectar, celtacum NICE
corum, sbi difficillimam videri distinctionem Aduer(a.
riorum, actum erroris ex ignoranriâ posse roluntarium
ee roluntare facti, non voluntare peccari. Ac ille instar
responsione ad 2. obiectionem, peccarum errantis fore
omnino involuncarium, sicue manitectum est exemplis,