# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0487
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/167915642X:0487?run=74
# Title: [Qua Divi Thomae Vera mens de singulis vitae humanae & Christianae officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur] Qva Divi Thomæ Vera mens de singulis vitæ humanæ & Christianæ officiis inter rigidas & laxiores opiniones media defenditur (shelfmark Leibn. Marg. 210:2)
# Folio 439, page id 167915642X:0487
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=167915642X&page=487
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/167915642X/jpgs/default/00000487.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DOTES EPHTCA D. THOME
KACArUS, finem ricimum quae est prima Echices cura,
tini, vieturibus Audio comparatis, infusas, honectari ex
convenientia naturxe ad bonos actus, aue distensione à
malis repetitâ, ex rationali narurd, re prectat careris
animantibus, honectarem Christianam, id est, conve-
nientiam cum operationibus regenerato, et Ailio Dei 2d0-
priuo consentaneis, legem legi, rbique cresione oppo-
nic, e ex harum parcium ligamine de cognatione; Echi.
cam eftormat Chriltianam.
Elinc riderit Apolorista, an ex Aristorele Echicam ex-
Scriplerit, S. DOctor: An inde deprompsit Ainem rlci-
mum, policum in visione Dei, quam iple probac, suPra
omnis naturx creatxe captum, rires, ee rota posicam: An
a PhiloCopho didicic genus virturum intularum: An ali-
quo eius Ethicx loco occurrerune, quae de lege gracix,
de merito rirx aternae, de graria rarione in conlortio di-
minicatis constitura nos docuit: Verum quidem est ea-
dem methodo instimisse Echicam, quaeliro primum fine
vltimo, ex quo omnia ritae Christiana officia meciremur.
Sed cum coro genere differat Christiani Ainis rlcimus, e
fine quem sux Echicae Philo ophus Ctacuie, necesse est dis-
crimen ex finibus, in omnes echicx parces, in lesem qua
ducimur in tinem, in rircuces quae eo nos ferune, in opera-
ciones, quibus comparandus est, omnino derivari.
Sed dicestaec ignota SS. Parribus, quibus PrX PlaEO-
sic Aristoceles Fere displicuie: iam monui, Aristorelem
a Magistro, rerbis quam re magis differre; horum Philo-
Cophia principum, Dicus phenix inseniorum, de qua-
cumque re etiam nacurali concordiam parabat, sed im-
imatura mors invenem aecace Aorenci praeripuit, de poste-
ris tancum opus inmidic. Certum est ad minus, nihil dif-
ferre quoad tinem rlcimum hominis; et praelidiis rirtu
cum ad Felicitarem consequendam paratis; methodocan
cum variane: oracoriam sectarus est Plato, didascalicam
Aristoreles. Pari discrimine, quod Dialecticam inter de
Phecoricam i; ponune, qui illam manu concracta, iltam
exporrectâ sionificane, quali Theoloriam posrivam, à
Scholastica distinsuimus. Cum igitur SS. Patres posici-
niam Theoloriam excoluerinr, S. Doctor Scholalticam
adornarie, nihil mirum s SS. Parribus Placo placuerie
asis, Aeistorelem securus sic S. Doctor, e rationem