# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0033 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1684860695:0033?run=74 # Title: [Duo Postremi Apologiae Libri] Dvo Postremi Apologiæ Libri (shelfmark Leibn. Marg. 210:5) # Folio 13, page id 1684860695:0033 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1684860695&page=33 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1684860695/jpgs/default/00000033.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. VINBRCAMEVE NOSTRE CONCTONARORAS. repecere porest a pluribus Sanctorum Parrum exemplis, oui Prchagoraorum, vel Hlebraorum more mysteria numeris, auc verbis inclula diligencissime scrurari lunE. Cerrenon cenleo, his essemagis digna, quae ab nomi- num liceris desumuntur, e ab anagrammaribus, quibus plerique eciam cuorum mine delectaneur. Alia quae de Sancio affers, ridenda essent, nam cibi nulle Ades. Haechabuisti Theophile, qua de nostrorum concio- nacorum snepriis, ve loqueris, obliceres. Verum cgo habeo multo graviora, quae cibi reponam sin primis. si hanc, guxe in concionibus invaluit a muleis annis, borbariem, de intantiam, iple, vel cui ab Ecclelia depulissene, criumphum cibi crigeres prostrataigno- rancix. Sed hanc laudem, auc iactarionem cripue sunc cibi, qui ancecelerunt ex nostris viri gravistimi d eloquentissimi; quales tuerune Ornnatensis, Forerins, Lanura, aliique innumeri, qui Sanctorum Patrum gra- vicarem, et eloquentiam revocarune, quos deinde secuci Cuneplures, et e Sociecace rtum vidi loannem Olorimm merhodo, e rrilicare laudandum. Sed vix mepostum concinere, quin nomine Bcclesie conquerar, nonam corruprelam in conciones inductana Forre antiqua simplicitare, de infancia, quam in noctris carpispeiorem, quia ciuracis omnibushumana, de Be clehastica eloquencix legibus, quas Ouincilianus, quas Cicero, quas Fralmus iple in Cuo Beclehiastenon repre- hendendo, quas Granacensis noster praescripsere, rnd Endene novicari conceprumsi, quos ex lcriprura, ex 55. Pacribusconera aperram illorum mencem, lumima ri de obtorro collo crahune, guibus nihil infructuosus admores, nihil Frigidius ad ciendos affectus, nihil inen peius eciam ad senlum communem, qui doctioribus mo- vene risum, ee solis impericis admirationem. Hlodie non quaeritur quid accommodare dici possic ad perluaden. dum, vel instirmendum populum, led quid noui, quod in nullius rnquam imaginacionem venerit. Conciones hodierna constane cosirarionibus nescio quibus, auE poriusinsomniis, nullo ordine, nulla mechodo, nullo sine, nisi ve noua e inaudica, auc subrilia scilicet, et fucilia dicancur. Obsupeleo Expius cum Quinciliani 15